Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/31906 K.2016/4536

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirketin otobüsleri ile diğer mal varlıklarının çoğunun dava dışı... Seyahat A.Ş.'ne devri ile birlikte davalı şirketin davacıyı haksız olarak iş akdini feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ve ihbar tazminati ile yıllık izin ücreti alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacıya ihbar öneli verildiğini ve yıllık izinlerinin kullandırıldığını, davacının alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin yıllık ücretli izinlerini kullanıp kullanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. .

Somut uyuşmazlıkta, davalı tarafından kullanıldığı iddia edilen 2010 yılı Temmuz ayına ilişkin izin süresi, bilirkişi tarafından hesaplamada dikkate alınmamış ise de, davacının 17/07/2010-30/07/2010 tarihleri arasında izin kullanmak istediğine dair 16/07/2010 tarihli izin talep dilekçesinin bulunması ve 2010 yılı Temmuz ayı imzalı ücret bordrosunda izin süresinin 14 gün olarak gösterilmesi karşısında bu sürenin kullanılan izin süresi olarak tenzil edilmemesi hatalıdır. Ayrıca 2004 yılı için izin defterinde 07/08/2004-24/08/2004 tarihleri arasında izin kullanıldığının belirtilmesine rağmen bilirkişi tarafından bu sürenin 7 gün olarak hesaplanması da hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: