Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/32007 K.2016/4776

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 28.7.2001 den beri künefeci/tatlıcı olarak çalıştığını, 03.06.2012 tarihinde iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti ve asgari geçim indirimi, ihtar gideri alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının fesih hakkını 6 gün içinde kullanmadığını, feshin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosya içeriğine göre; Mahkemece yapılan yargılamanın Mahkemenin 2013/478 E.- 2014/493 K. sayılı dosyası ile birlikte aynı duruşma tutanakları üzerinden yürütüldüğü, duruşma tutanaklarında dosya numarasının “2013/477-478 Esas” olarak gösterildiği, davacının “....” T.C. kimlik numaralı ... olduğu, ancak gerekçeli karar başlığında davacı olarak Mahkemenin 2013/478 E.-2014/493 K. sayılı dosyasının davacısı “...” T.C. kimlik numaralı ... yazıldığı anlaşılmaktadır.

Bu tespitler karşısında Mahkemenin gerekçesinin dosyanın davacısı ile ve bu davacının kimlik bilgi ve belgeleri ile uyuşmadığı, gerekçenin dosyaya özgü olmadığı anlaşılmıştır.