Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/32470 K.2015/1839

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haklı veya geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, davacının iş akdinin haklı veya geçerli bir nedenle feshedildiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davalı işveren, müşteri hizmetleri yetkilisi olarak çalışan davacının iş akdinin dinlenme ve yemek mola sürelerine riayet etmemesi, Mayıs ayı boyunca 48 tane çağrıyı cevaplamayarak müşterilere hizmet vermediğinden Şirketin maddi zarara uğramasına neden olması, muhtelif tarihlerde sistem problemli olmadığı halde sistemin problemli olduğunu belirterek hizmet vermemesi sebeplerine binaen 4857 sayılı Kanun’un 25/II. Maddesi uyarınca haklı nedenle feshettiğini savunmuştur.

Mahkemece, ispat külfeti altında olan işverenin tanık dinletmediği, ayrıca bilirkişi delilinden de vazgeçtiğinden feshin geçerli nedenle yapıldığının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı dosyada bulunan 08.06.2013 tarihli savunmasında cevaplanmayan çağrılara ve mola aşımına ilişkin isnad olunan fiilleri kabul etmiştir. Ayrıca davacıya devamsızlığı nedeniyle kınama cezası verildiği de görülmüştür.

Hal böyle iken, davacının görev ve pozisyonu gereği feshe konu eylemlerinin iş akışını olumsuz yönde etkileyeceği işyerinde olumsuzluklara yol açtığı ve iş sözleşmesinin davalı işveren açısından sürdürülmesi olanağını kaldırır mahiyette olduğunun kabulü gerekir.

Bu durumda, Hukuk Muhakemeleri Kanun’un 31. maddesinde yer alan hakimin davayı aydınlatma ödevine ilişkin ilke karşısında, Mahkemece dosyadaki delil durumu itibariyle uyuşmazlığın halli gerekirken tanık ve bilirkişi deliline dayanılmadığından ispat külfetinin yerine getirilmediği gerekçesi verilen karar yerinde değildir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden özellikle savunmalarından davacının bu davranışlarının haklı feshi gerekli kılacak ağırlıkta olmamakla birlikte işyerinde olumsuzluklara yol açtığı ve iş sözleşmesinin davalı işveren açısından sürdürülmesi olanağını kaldırır mahiyette olduğu anlaşıldığından, davacının davranışlarından kaynaklanan geçerli nedenler bulunduğu sabittir. Davanın reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.