Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/32534 K.2016/4253

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalının iş yerinde Mayıs 2005 ile 28/05/2012 tarihleri arasında kesintisiz 07.00 - 20.00 saatleri arasında çalıştığını, aldığı son ücretin asgari ücret olduğunu, hafta tatili ve yıllık izin kullanmadığını, milli bayramlarda tatil kullanmadığını, dini bayramlarda ise yalnızca 2 gün tatil yapabildiğini, 28/05/2012 tarihinde iş veren vekilleri ustabaşı yönetici Harun ve Kenan Kazan tarafından dövülerek işten çıkarıldığını, işçilik alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram, genel tatil, yıllık izin, hafta tatili ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının önce 14/02/2006-24/05/2008 tarihleri arasında terzihane bölümünde çalıştığını, davacının sağlık problemleri nedeniyle sık sık viziteye çıktığını ve 24/05/2008 tarihinde işten ayrılmak istediğini, ayrılma sebebi sağlık sorunları olduğu için işçiye çalışma süresine tekabül eden tazminat ve tüm işçilik haklarının ödendiğini ve kendisinden bu hususta ibraname alındığını, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının daha sonra 07/08/2009 tarihinde tekrar aynı görevle ve asgari ücretle işe başladığını,

28/05/2012 tarihinde başka bir işçi ile aralarında meydana gelen kavga neticesinde 28/05/2012-02/06/2012 tarihleri arasında doktordan istirahat ve buna ilişkin iş göremezlik belgesi aldığını, davacı 02/06/2012 tarihinde rahatsızlığı sürdüğü için kendisine 03/06/2012 'ye kadar tekrar izin verildiğini akabinde davacı iş yerine geldiğinde işletme müdürünün iş yerinde huzursuzluk çıkmaması için davacının çalıştığı bölümü olay soruşturulup netleşene kadar değiştirmek istemesi üzerine davacının bunu kabul etmediğini,

ayrıca meydana gelen bu kavga nedeniyle müvekkili şirketin yaptığı soruşturmada da savunma evrakını tebliğ almadığı gibi herhangi bir savunma da vermeyerek 03/06/2012 tarihinde işi bırakıp gittiğini, davacının meydana gelen bu kavga hakkında bir açıklama yapmaması,

iş yerindeki işini de terk edip gitmesi nedeniyle iki işçi arasında meydana gelen bu kavganın sebeplerinin de aydınlatılamadığını, kavgaya katılan diğer işçiye uyarı verilerek tekrarı halinde iş akdinin feshedileceğinin ihtar edildiğini, davalının müvekkili işverenin yaptığı tüm çağrıları ve davetleri karşılıksız bıraktığını, diğer işçilerin araya girip tarafları barıştıracaklarını bildirmeleri üzerine,

iş verenin herhangi bir işlem yapmayarak 08/06/2012 tarihine kadar davacıyı beklediğini, davacının bu tarihe kadar işe gelmediğini ve kavga hakkında savunma vermediğini, diğer işçilerin araya girmesinin de olumlu sonuç vermediğini, mecburen davacı işçi hakkında 08/06/2012 tarihinden başlamak üzere 09/06/2012 ve11/06/2012 tarihinde de 3 gün süreyle iş gelmeme tutanaklarının düzenlendiğini ve davacının işe davet edildiğini ancak davacının gelmediğini, davacının çalışmasının 45 saati aşmadığını, yaptığı fazla çalışmaların tamamının bordrolarda gösterilip davacıya ödendiğini,

davacının yıllık izinlerini de kullandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram, genel tatil, yıllık izin ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı ödenmediğini iddia ettiği 5 aylık asgari geçim indirimi alacağı talep etmiş olup, mahkemece hesabına itibar edildiği belirtilen bilirkişi hesap raporunda asgari geçim indirimi alacağı 228,15 TL olarak hesaplanmasına rağmen bu alacak isteminin talep gibi 1.000,00 TL üzerinden hüküm altına alınması hatalıdır.

3-Davacının hafta tatili çalışma ücreti istemi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi ve hüküm altına alınan miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de isabetsizdir.

F) Sonuç: