Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/33065 K.2016/10467

Dava

Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26/04/2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı Şirkette gümrük işlemleri takip elemanı olarak çalıştığını, en son ücretinin net 1.000,00 TL olduğunu, 120 TL yol ve 150 TL yemek yardımı aldığını, hafta içi 5 gün ve Cumartesi günleri sabah saat 08:30 'dan akşam saat 20:00'ye kadar çalıştığını, fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, iş sözleşmesinin haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmeisni talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının görevi gereği yükleme ve boşaltma işlemlerine nezaret etmek ve boşaltılan malları denetlemek zorunda olduğunu, davacının bu denetimi yapmadığı gibi denetim yapmaması nedeniyle ortaya çıkan yanlışlığı düzeltmek adına sahte mühür kullandığını, .......plakalı aracın 15/07/2011 tarihinden 25/10/2011 tarihine kadar Gümrük İdaresi'nce tutulduğunu, davacının 30 günlük ücreti ile ödemeyeceği kadar zarara sebep olduğunu, malların teslim tarihine kadar da bu zararın ciddi meblağlara ulaştığını, davacının yaptığı iş gereği fazla mesai yapmasını söz konusu olmayacağını, ücret alacaklarında 5 yıllık zamanaşımı süresinin söz konusu olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, fazlaya ilişkin istemlerin reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden davalı işverenin, feshe dayanak yaptığı olayı 15/07/2011 tarihinde öğrendiği ve 22.07.2011 tarihinde yasal 6 iş günlük hak düşürücü süre içerisinde davacının iş sözleşmesini feshettiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle mahkemenin feshin hak düşürücü süre geçtikten sonra gerçekleştirildiğine dair gerekçesi yerinde değil ise de, davalı işverenin feshe dayanak yaptığı, davacının sahte mühür yapması sonucunda aracın Gümrük İdaresi'nde bekletildiği ve davacının bu olay nedeni ile kusurlu olduğu savunması kanıtlanamadığından davalı vekilinin feshin haklı nedene dayandığına ilişkin temyiz itirazları ile aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı aylık 120 TL yol ücreti aldığını iddia etmiştir. Davacı tanığı ... duruşmadaki beyanında davacı ile aynı ofiste çalıştıklarını, merkezde çalışan işçilerin servis imkanından yararlandığını, gümrükte çalışanların ise servisten yararlanmadığını ifade etmiş ve davacıya yol ücreti ödendiğine dair de herhangi bir beyanda bulunmamıştır. Diğer davacı tanığı ... ise gümrükte devlet memuru olarak çalışmakta olup, beyanında davacının çalışma koşulları hakkında bilgi sahibi olmadığını ifade ettiği görülmüştür.

Tüm bu hususlar birlikte dikkate alındığında, davacının servisten yararlandığını iddia etmediği gibi gerek bu hususu gerekse yol ücreti aldığı iddiasını ispatlayamadığı gözetilmeksizin, yol ücretinin giydirilmiş ücrete dahil edilerek tazminatların hesaplanması hatalıdır.

3-Davacı fazla çalışma yaptığını ve ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek, alacak talebinde bulunmuştur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 08:30-20:00 arası çalıştığının kabulü ile hesaplama yapılmıştır.

Fazla çalışma olgusunu ispat yükü işçiye ait olup, davacı tanıklarının beyanları incelendiğinde; tanık ...'in mesai saatlerinin 08:30-18:00 olduğunu bildirdiği diğer tanığın ise işyeri çalışanı olmadığı ve davacının çalışma koşullarını bilmediğini ifade ettiği görülmektedir.

Davacı tanığı ...'in beyanları doğrultusunda davacının haftanın 6 günü 08:30-18:00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme ile çalıştığının kabulü ile alacağın hesaplanması gerekirken yerinde olmayan değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.