KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2014/33238 E., 2016/5865 K.·Mahkemesi :iş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mart 2016
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı ile izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti
Davacı, davalı Bakanlığa ait işyerinde alt işveren işçisi olarak çalışırken iş sözleşmesini emeklilik nedeniyle feshettiğini iddia ederek, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretinin ödetilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti
Davalı ......vekili, husumet yokluğundan davanın reddini istemiştir.
Davalı .... vekili, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz
Kararı, davalı ........... vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanunî gerektirici sebeplere göre davalı ........... temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Harç ve yargılama giderlerinin kamu düzenine ilişkin olmakla, Mahkemece, 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olan davalı Bakanlığa harç yüklenmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, 6100 sayılı yasanın geçici 3/2 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) Sonuç
Kararının hüküm kısmının 2. bendinin ikinci ve dördüncü paragraflarının çıkartılarak yerine;
“492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesine göre davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin harcın mahsubu ile bakiye 326,92 TL karar ve ilam harcının davalı Şirketten alınarak Hazineye gelir kaydına,
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2014/33238, K. 2016/5865, 14 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama