Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/33408 K.2016/4916

Davacı vekili; davacının 18/08/2004 tarihinde davalı iş yerinde yurt içi tır şoförü olarak çalışmaya başladığını, asgari ücret ile kilometre başına prim ve günlük 12 TL yemek ücreti ile çalıştığını, aylık ortalama 13.000-15.000 kilometre mesafe katettiğini, davalı işverenin sigorta primlerini aldığı ücretten daha düşük ücret üzerinden yatırması, fazla mesai ücretleri ve ulusal bayram, genel tatil ücret alacaklarını ödememesi sebebiyle davacının iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil çalışma ücreti ve yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili.

18/08/2004 tarihinde yurt içi tır şoförü olarak asgari ücret ile çalışmaya başlayan davacının iş akdinin 21/05/2009 tarihinde İş Kanunu 25/II maddesi gereğince haklı sebeple feshedildiğini, davacının şirkette çalıştığı 14/05/2009 tarihinde zimmetindeki araç ile Bolu Kaynaşlı karayolunda % 100 kusurlu olarak seyir halindeyken öndeki araca arkadan çarpması neticesinde maddi hasarlı trafik kazasına sebebiyet verdiğini, şirketi 17.000,00 TL zarara uğrattığını, asgari ücret ile istihdam edilen davacının 30 günlük ücretinin %100 kusurlu olarak vermiş olduğu 17.000 TL lik zarar tutarının oldukça altında olduğunu,

davalı şirketin bu nedenle haklı sebeple fesih hakkını kullandığını, iş akdi haklı sebeple feshedilen davacının kıdem tazminatına hak kazanmadığını, Karayolları Trafik Kanunu gereğince fazla mesai yapmadığını, yıllık izinlerini kullanan davacının dini-milli bayram genel tatillerde çalışmadığını, yine hafta tatillerinde de çalışmayan davacının davasının reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı ve hafta tatili çalışma ücretinin davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1)İş akdinin kimin tarafından feshedildiği ve feshin haklı nedene dayanıp dayanmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece işverence keşide edilen 21/05/2009 tarihli ihtarnamede davacıya iş akdinin feshedilebileceğinin bildirildiği ancak iş akdinin feshedildiğinin açıkça belirtilmediği, feshin 6 iş günlük hak düşürücü süre geçtikten sonra yapıldığı, zarar miktarını belirten herhangi bir belge de ibraz edilmediği ve işverenin ispat külfetini yerine getiremediği gerekçesiyle davacının kıdem tazminatı isteminin kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç hatalıdır.

Davalı işverence feshe dayanak yapılan ve 14/05/2009 tarihinde saat 23.50'de meydana gelen kaza nedeniyle tutulan 15/05/2009 tarihli kaza raporuna göre işçinin %100 kusurlu olduğu, davalı işverenin 21/05/2009 tarihli ihtarname başlığından da anlaşılacağı üzere davacının iş akdini kazaya dayalı olarak 21/05/2009 tarihinde feshettiği, feshin 6 iş günlük hak düşürücü süre içinde yapıldığı, davalı tanık beyanına göre zararın davacının 30 günlük ücretini aşacak nitelikte olduğu, işverence yapılan feshin haklı nedene dayandığı,

davacı işçi iş akdinin kendisi tarafından ücretlerinin ödenmemesi ve ücretinin kuruma eksik bildirilmesi nedeniyle 25/05/2009 tarihinde haklı nedenle feshedildiğini ileri sürmüş ise de, fesih hakkının önce davalı işveren tarafından kullanıldığı, davacının haklı nedene dayalı bir fesih beyanı bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Buna göre işverenin 6 iş günlük süre içerisinde iş akdini haklı nedenle feshettiği gözetilerek davacının kıdem tazminatı isteminin reddine karar verilmelidir.

2)Davacının hafta tatili alacak istemi yönünden ise hafta tatili çalışma süresinin davacı tanık beyanına itibarla belirlendiği görülmektedir. Ne var ki beyanı hesaba esas alınan davacı tanığının işverenle davası olması nedeniyle tanıklığına itibar edilemez. Davacı tatil günlerinde çalışıldığını somut delillerle kanıtlayamadığından hafta tatili ücreti isteminin de reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

F) Sonuç: