Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/33638 K.2016/5248

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının 27/09/2007 - 23/02/2013 tarihler arasında davalı iş yerinde asgari ücret ile çalıştığını,davacının iş akdinin haksız feshedildiğini ileri sürerek,kıdem tazminatı , ihbar tazminatı , fazla çalışma ücreti ve yol ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle;mesai arkadaşları ile sözlü ve fiziki kavga ettiğini, bu sebeple defalarca sözlü olarak uyarıldığını, sözlü uyarılardan sonuç alınmayınca ilki 2011 yılında İkincisi 03.04.2013 tarihinde kendisinin yazılı olarak uyarıldığını, davacının bu uyarıyı kabul ederek imzaladığını, davacının 17.09.2012 tarihinde mazeretsiz olarak işe gelmediğinden hakkında tutanak tutulduğunu, davacının iş ahlakına uymayan davranışlarda bulunmaya devam ettiğini, davacının tüm bu davranışları nedeni ile iş akdinin iş kanunun 25/2 maddesi gereğince haklı nedenle derhal bildirimsiz olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller,tanık beyanları,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde;davacının iş akdinin haklı olarak feshedildiğine ilişkin davalı tarafından yeterince delil İbraz edilemediği, davacının daha önce tutulan tutanaklar tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre iş akdinin feshinin geçerli fesih olduğu kanaatine varıldığı,

davacının hizmet süresi işe giriş bildirgesi, sigorta hikmet döküm cetveli ve tanık beyanlarına göre davalı iş yerinde 25.01.2008 -23.02.2013 tarihleri arasında kesintisiz olarak 5 yıl 28 gün olduğu,tüm dosya kapsamı ve davacı tanık beyanları dikkate alınarak davacının giydirilmiş brüt ücretinin 1.328,60 TL olduğu, iş akdinin davalı işveren tarafından geçerli nedenle sona erdirildiği tespit edildiğinden davacın kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne, dinlenen tanık beyanları ve tüm dosya birlikte değerlendirildiğinde; fazla mesai alacağının , yol ücretinin kabulüne karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece hüküm altına alınan fazla mesai ücret alacağına yürütülecek faiz başlangıç tarihinin hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi hatalı olup,bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F)Sonuç: