Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/33918 K.2016/5687

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 27.09.2000 tarihinde satış danışmanı olarak işe başladığını ve son olarak mağaza müdürü olarak görev yapmakta iken fazla çalışma, dini-milli bayram çalışma karşılıklarının ödenmemesi ve çalışma koşullarına ilişkin şikayetleri üzerine 29.03.2013 tarihli yazı ile müvekkilinin başka bir mağazaya atandığını, söz konusu mağazanın sürgün mağazası olup, kariyer bitirme yeri olarak bilindiğini ve işten çıkarılması düşünülen personelin kendi isteği ile ayrılması için atandığı bir mağaza olduğundan işverenin bu davranışının tenzili rütbe anlamına gelip,

iş koşullarının aleyhine değişmesi sonucunu doğurduğundan müvekkilinin söz konusu atamayı kabul etmeyerek keşide ettiği 01.04.2013 günlü ihtarname ile iş sözleşmesini iş koşullarının aleyhine değiştirilmesi ve kimi işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle haklı nedenle feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, prim ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının dava dilekçesindeki iddiaların gerçek dışı olup işyeri değişikliğinin davacının talebi üzerine gerçekleştirildiğini, taraflar arasında akdedilmiş hizmet akdinin 1.2 maddesinde işverene görev yeri değişikliği hakkı tanındığını ve müvekkili şirketçe bu hükmün yönetim hakkı içinde kullanılmış olduğundan davacı tarafından yapılan fesihte haklı fesih koşullarının gerçekleşmemiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş koşullarında yapılan esaslı değişiklik ve işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeni ile yaptığı feshin haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşyerinde üst düzey yönetici konumda çalışan işçi, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda, ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz. Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye aynı yerde görev ve talimat veren bir başka yönetici ya da şirket ortağı bulunması halinde, işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlediğinden söz edilemeyeceğinden, yasal sınırlamaları aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti talep hakkı doğar.

O halde üst düzey yönetici bakımından şirketin yöneticisi veya yönetim kurulu üyesi tarafından fazla çalışma yapması yönünde bir talimatın verilip verilmediğinin de araştırılması gerekir.

İşyerinde yüksek ücret alarak görev yapan üst düzey yöneticiye işveren tarafından fazla çalışma yapması yönünde açık bir talimat verilmemişse, görevinin gereği gibi yerine getirilmesi noktasında kendisinin belirlediği çalışma saatleri sebebiyle fazla çalışma ücreti talep edemeyeceği kabul edilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta Mahkemece, davacının davalı işyerinde 22.10.2007 tarihinden itibaren mağaza müdürü olarak çalıştığı, bu tarihten itibaren yaptığı fazla çalışmalar nedeniyle fazla mesai ücreti talep edemeyeceği, ancak 22.10.2007 tarihi öncesinde yaptığı fazla çalışmalar karşılığı fazla mesai ücretini talep edebileceği belirtilerek ve mağaza müdürü olarak çalıştığı dönem dışlanarak fazla mesai alacağına hükmedilmiştir.

Davacının 22.10.2007 tarihinde mağazada müdür olarak tayin edildiği, davacıya 29.03.2013 tarihinde bir başka mağazada görev yapmak üzere görev yeri değişikliğinin bildirildiği, bu bildirimde görev ve sorumluluk alanlarının bölge müdürü tarafından belirleneceğinin de belirtildiği anlaşılmıştır. Dosya kapsamına göre, davacının çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlemediği, bu konuda üst görevli bölge müdürünün bulunduğu, davacının çalışma gün ve saatlerini bölge müdürünün belirlediği saptanmıştır.

Mahkemece, dosyada mevcut deliller değerlendirilerek davacının mağaza müdürü olarak çalıştığı 22.10.2007-01.04.2013 tarihleri arasındaki dönem için, var ise fazla mesai ücret alacağının hesaplatılıp hüküm altına alınması gerekirken mağaza müdürü olduğundan bahisle bu dönemin dışlanması hatalıdır.

3-Davacının genel tatil ücretlerinin ödendiği gerekçesiyle genel tatil ücreti talebinin reddine karar verilmiş ise de, davalı tarafından dosyaya 2000/Eylül-2007/Eylül arası dönem için bir ödeme belgesi sunulmamıştır. Buna göre, belirtilen dönem için genel tatil ücret alacağına hükmedilmesi gerekirken talebin yazılı gerekçeyle reddi hatalıdır.

F) Sonuç: