Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/34302 K.2014/40478

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılardan Ş.. Teks Tekstil Giyim San. Ve Dış. Tic. Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacı işçinin 05.01.2005 tarihinden 24/09/2011 tarihine kadar kesintisiz olarak çalıştığını, müvekkilinin çalışmalarının davalı şirketlerden Ş.. Tekstil Turizm San. Tic. ve Ltd. Şti. de gösterildiğini ancak ayrı şirketler olarak gözüken davalı Ş.. Tekstil Turizm San. Tic. ve Ltd. Şti ve Ş.. Teks. Tekstil Giyim Sanayi ve Dış Tic. Ltd. Şti'nin aynı aile tarafından kurulup, hisse devri yapılmış gibi gözükse de gerçekte M..

Ş.. tarafından yönetildiğini bu iki şirketin gerçekte grup şirketi olduğu, müvekkilinin her iki şirket tarafından birlikte istihdam edildiğini, davacının da içinde bulunduğu Davalı Ş.. Tekstil Turizm San.Tic.ve Ltd.Şti.de çalışan yaklaşık 300 işçiye bu işyerinden istifa ederek davalı Ş..

Teks Tekstil Giyim Sanayi ve Dış Tic.Ltd.Şti'nin yeni işyerinde işe başlaması teklifi yapıldığını, işçilerden 270 kadarının bu teklifi kabul ederek istifa edip diğer işyerinde işe başladığını, ancak yasal haklarının zarar göreceği düşüncesiyle davacının bu teklifi kabul etmediğini, müvekkili ve aynı durumdaki diğer işçilerin yasal hakları ile ilgili güvence taleplerinin davalı Ş..

TeKstil Turizm San.Tic.ve Ltd.Şti tarafından kabul edilmemesi üzerine ayni işyerinde çalışmaya devam ettiklerini, ancak davalı Ş.. Tekstil Turizm San.Tic.ve Ltd.Şti yetkilisi M.. Ş.. tarafından yıldırma ve tehditlerine maruz kaldıklarını, bu durumu Bölge Çalışma Müdürlüğüne bildirmek üzere 17.08.2011 tarihinde izin aldıklarını, BÇM yerine avukatı olarak kendisine gelerek vekalet verdiklerini, ertesi gün 13.08.2011 tarihinde çalışmak için işyerine gittiklerinde davalı Ş..

Tekstil Turizm San.Tic.ve Ltd.

Şti tarafından işyerine alınmadıklarını, durumun noter vasıtası ile tutanak altına alındığını, davalı işveren tarafından müvekkilinin iş sözleşmesinin 17.08.2011 ve 18.08.2011 tarihlerinde devamsızlıkları nedeniyle feshedildiğini ancak müvekkilinin devamsızlık olarak nitelendirilen 17.08.2011 günü izinli olduğunu, 18.08.2011 tarihinde ise davalı işveren tarafından işe başlatılmadığına dair tutanak mevcut olduğunu ileri sürerek feshin haksız olduğunu tespiti ile;

fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 3.000 TL kıdem tazminatı, en 1.000 TL ihbar tazminatı, 1.000 TL fazla çalışma ücreti, 100 TL 1 Mayıs ve ulusal bayram çalışma ücreti, 50 TL ödenmemiş yıllık izin ücret alacağı olmak üzere 5.150 TL alacağın iş akdinin fesih tarihinden, en talep banka mevduat faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekilinin mahkememize vermiş olduğu cevap dilekçesinde davalı olarak gösterilen şirketler arasında hiçbir bağ bulunmadığını, müvekkil şirketinin müvekkil R.. Y.. ve B.. Y.. tarafından 26.02.2008 tarihli karar ile devralındığını, bu tarihten sonra da şirketin tüm mesuliyet ve yürütümünün müvekkili şirket ortakları B.. Y.. ve R..

Y.. tarafından gerçekleştirildiğini, aynı sektörde faaliyette bulunan ayrı tüzel kişiliklere sahip iki ayrı şirket olduğunu, gerek yönetim gerekse de işçiler, makine tesisat gerekse de ortakların bağımlılığı gibi bir hususun söz konusu olmadığını, her iki şirketin tamamen bağımsız ve faklı iki şirket olduğunu, her iki Şirketin M..

Ş.. tarafından yürütüldüğünün tamamen hayal ürünü olduğunu, şirketlerin aynı şehirde olmadığını, bağlı oldukları ticaret odalarının dahi farklı olduğunu, grup şirket söz konusu olmadığını, birlikte istihdam bulunmadığını, birlikte istihdamın, aynı gruba ait şirketlerin bir kısmına ya da tamamına birlikte hizmet vermiş olması ve bu çalışmaların kısmi çalışma şeklinde ayrıştırılmasının mümkün olamaması halinde söz konusu olduğunu, somut olayda ise grup şirket olmadığını, kaldı ki çalışmaların kısmi çalışma şeklinde ayrıştırılmasının mümkün olmaması gibi bir durum da söz konusu şirketler açısından geçerli olmadığını,

makinelerin taşınması gibi bir durumun da söz konusu olmadığını, davacının iş sözleşmesinin İş Kanunun 25/2 kapsamında feshedildiğini, davacının iş akdi feshedilen diğer grup işçilerle birlikte işyerinde çalışma düzenini bozduğunu. yapmakla ödevli olduğu görevi yerine getirmediğini, yapılan uyarılara rağmen görevini yapmamakta ısrar ettiğini, müvekkili hakkında asılsız, gerçek dışı iddia ve beyanlar ile diğer çalışanları tahrik ederek çalışma düzenin bozduğunu, müvekkilinin bunlar rağmen iş sözleşmelerini feshetmediğini, aksayan işlerini yerine getirmek için işçi takviyesi yaptığını,

müvekkil şirketin edimini yerine getirmediğinden dolayı 51.237,63 TL reklamasyon ödemek zorunda kaldığını, ticari itibarının zedelendiğini, davacının 17.08.2011 ve 18.08.2011 tarihlerinde işbaşı yapmayarak topluca işi bıraktıklarını, bu konuda savunma talep edildiği halde savunma vermediklerinden dolayı iş sözleşmesinin feshedildiğini, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğinden dolayı kıdem ve ihbar tazminatı talep hakkının bulunmadığını, müvekkil şirkete ait işyerinde hafta içi 08:30-18:30, Cumartesi 08:30-11:15 arasında çalışma yapıldığını, toplam 30 dk çay molası ve 13.00-14.00 arası yemek molası olduğunu,

nadiren fazla çalışma yapıldığını ve bu çalışmaların ödendiğini, asgari geçim indirimi ve mesailerin aylıkla birlikte ödendiğini, davacı tarafından imzalan maaş bordrolarında fazla mesaiye ilişkin ihtirazı kayıt bulunmadığını, bununla bir:ikte ÇSGB İş müfettişliği tarafından yapılan denetimlerde usul ve yasaya aykırılık tespit edilmediğini. maaşın eksik ödendiğini iddia edilebilmesi için maaş bordrosunu imzalarken maaşını eksik aldığım ilişkin ihtirazı kayıt koyulması gerektiğini, yıllık izinlerin kullanıldığının işyeri izin kayıtları ile sabit olduğunu, servis hizmetinin ayrım yapılmaksızın tüm işçilerin kullanımına sunulduğunu,

sigorta primlerinin eksiksiz yatırıldığını, işçiler üzerinde uygulandığı iddia olunan psikolojik taciz ve yıldırma politikalarının tamamen iftira olduğunu, kabul anlamına gelmemek kaydıyla, zamanaşımı itirazında bulunduklarını beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Diğer davalı Ş.. Teks. Tekstil Şirketi vekili davaya verdiği karşılıkta özetle.

Müvekkil şirketin diğer davalı şirketle bağlantısının bulunmadığını, müvekkil şirketin kurucularının ve adresinin diğer davalı şirketten farklı olduğunu. her iki şirketin Ş.. Ailesi tarafından kurulmadığını, Ş.. Tekstil'in 2011 yılında M.. Ş.. tarafından kurulduğunu, Ş..Teks. Tekstil'in ise, 2009 yılında Y.. G.. ve A..

G.. tarafından kurulduğunu, kurucuların aynı olmadığını, kuruluştaki merkez adreslerin tamamen farklı olduğunu, müvekkili şirket ile davalı diğer şirket arasında fason iş ilişkisi olduğunu, zaman zaman diğer davalıya fason üretim yaptırıldığını, aynı sektörde çalışılması nedeniyle davalıya sipariş verilmesinin çok doğal olduğunu, bunun birlikte çalışma olgusu olarak düşünülemeyeceğini, her iki şirketin M..

Ş.. tarafından yönetildiği iddiasının tamamen hayal ürünü olduğunu, diğer davalı şirketteki hisselerin tamamını devrettiğini, halen ortağı ve yetkilisi olduğu Ş.. Teks. Tekstil şirketindeki hisselerini ise 16.12.2009 tarihli hisse devir sözleşmesi ile yani yaklaşık 2 yıl sonra iktisap ettiğini ileri sürerek davanın husumet itirazının kabul edilerek usul yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılardan Ş.. TEKS. TEKSTİL GİYİM SANAYİİ VE DIŞ TİC. LTD. ŞTİ. yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflara arasında davacının hak ve alacaklarından davalı Ş.. TEKS. TEKSTİL GİYİM SANAYİİ VE DIŞ TİC. LTD. ŞTİ’nin sorumlu olup olmadığı konusunda uyuşmazlık söz konusudur.

Davacı vekili müvekkilinin Ş.. TEKSTİL TURİZM SAN. VE TİC. LTD. ŞTİ. işçisi olduğunu, tüm çalışmasının bu şirkette geçtiğini, her iki davalı şirketin de Mustafa Şeker isimli kişi tarafından kurulup yönetildiğini, davacı işçinin tüm alacak ve haklarından davalı şirketlerin sorumlu olduğunu iddia etmiştir. Davalılar ise davacının Ş.. TEKS. TEKSTİL GİYİM SANAYİİ VE DIŞ TİC. LTD. ŞTİ’nin işçisi olmadığını, bu şirkette hiç çalışmasının olmadığını savunmuştur.

Mahkemece her iki davalı şirketin davacı işçinin tüm hak ve alacaklarından birlikte sorumluluğuna karar verilmiş ise de bu kabul dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

Dosyada mevcut bilge, belge ve beyanlardan davacının Ş.. TEKS. TEKSTİL GİYİM SANAYİİ VE DIŞ TİC. LTD. ŞTİ’nde hiç çalışmasının olmadığı anlaşılmaktadır.

Aynı gün temyiz incelemesi yapılan aynı davalılara karşı açılan alacak dava dosyalarında da onandığı üzere davacı tarafça alacakların her iki davalı şirketten müteselsilen tahsili talep edilmiş ise de, davacının Ş.. Teks. Tekstil Giyim Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti'nde çalışmasının bulunmadığı, davalı şirketler arasında organik bağ bulunduğunun kabul edilmesi halinde dahi davacının her iki davalı şirket tarafından birlikte çalıştırıldığının, başka bir deyişle birlikte istihdamın varlığının davacı tarafça ispatlanamadığı nazara alınarak davalı Ş.. TEKS. TEKSTİL GİYİM SANAYİİ VE DIŞ TİC. LTD. ŞTİ’ne yönelik davanın husumet yokluğu nedeni ile reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç: