Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/34305 K.2016/6706

Davacı, davalı firmada 03/04/2003 tarihinden 08/03/2012 tarihine ustabaşı olarak çalıştığını, son aylık ücretinin net 1.800,0 TL olduğunu ve ayrıca yol -yemek verildiğini, çalıştığı süre boyunca haftanın 6 günü sabah 08:00'dan akşam 23:00'a kadar çalışıldığını, Pazar günleri ise çalışma saatlerinin 08:00 ile 18:30 arası olduğunu ve fazla çalışma ücretinin ödenmediğini, milli bayramlar ve genel tatillerde çalışıldığını ve ücretinin ödenmediğini, 9 yıllık kesintisiz çalışmasında ilk 6 yıl senelik izinlerinin her yıl için 1 hafta olarak kullandırıldığını, son 3 senelik izinlerin ise kullanılmadığını ve ücretlerinin ödenmediğini,

son 3 yıla ilişkin senelik izinlerini ve önceki yıllardan kalan izinlerini kullanmak istediğinde iş akdinin işverence haksız olarak feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram-genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davalılardan ...'in diğer davalı firmanın yetkili müdürü olduğunu ve şirket müdürüne husumet yöneltilemeyeceğini,davacının davalı işyerinde sigortalı araç tamir ustası olarak çalıştığını, 2012 Ocak ayında davacının zam ve kullanmak için araç talepleriyle müvekkiline geldiğini ve bu talepleri reddedilince işi bırakıp gittiğini,döner ümidi ile 2 aya yakın çıkışının verilmediğini fakat dönmeyeceğinin anlaşılması üzerine 08/03/2012 tarihinde sigorta çıkışı verilerek ihtarname çekildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ... hakkında da dava açılmış ise de, davalı ... Günşah şirketinin temsilcisi olup, temsilcilik gereği işin başında olması karşısında işveren vekili sıfatı bulunmadığından, Zafer hakkında açılan davanın husumetten reddine, davalı şirket açısından ise kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram-genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı şirket vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı şirket vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekili; dava dilekçesinde aynen “9 yıllık kesintisiz çalışmasında ilk 6 yıl senelik izinlerinin her yıl için 1 hafta olarak kullandırıldığını, son 3 senelik izinlerin ise kullanılmadığını ve ücretlerinin ödenmediğini, son 3 yıla ilişkin senelik izinlerini ve önceki yıllardan kalan izinlerini kullanmak istediğinde iş akdinin işverence haksız olarak feshedildiğini, 20/02/2012 tarihinde senelik izinlerini kullanmaya başladığını 02/03/2012-11/03/2012 tarihleri arasında hac ibadeti için Mekke'ye gittiği sırada devamsızlık nedeniyle ihtarname çekilerek işten çıkarıldığını” belirterek bir kısım yıllık ücretli izinlerini kullandığına dair ikrarda bulunmuştur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda yazılı belge sunulmadığı gerekçesi ile hizmet süresine göre davacının yıllık izin ücreti hesaplanmış ise de, davacı tarafın açık ikrarı karşısında yazılı belge aranmasına gerek yoktur. Davacı tarafın ikrarında belirttiği sürelerin ve ayrıca 20.02.2012 – 08.03.2012 tarihleri arasında da izin kullandığı kabul edilerek bu sürelerin, hizmet süresine göre hak kazanılan yıllık izin süresinden düşülmesi sureti ile varsa bakiye yıllık izin ücretinin hesaplatılarak hüküm altına alınması gerekirken Mahkemece davacının ikrarına rağmen, talebi aşar şekilde yıllık izin ücretine hükmedilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: