Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/34314 K.2016/6148

Davacı, 08/08/2007-20/05/2011 tarihleri arasında yurtiçi tır şoförü olarak asgari ücret kilometre başına prim + günlük 12.00 TL yemek ücreti sistemi ile çalıştığını, hafta tatili, bayram, genel tatili çalışmalarının karşılığının ödenmediğini, ücretinin SGK'ya gerçek ücreti üzerinden bildirilmediğini, bu nedenle iş akdini 4857 sayılı Kanunun 24 üncü maddesi gereğince haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, izin ücreti alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdinin üst üste 3 iş günü hiçbir mazeret ve sebep göstermeksizin devamsızlık yapmış olması nedeniyle 4857 sayılı Kanunun 25/II-g maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini, fazla mesai konusunda işverenin bir talimatının bulunmadığını, davacıya prim adı altında bir ödeme yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin davalı işveren tarafından izinsiz ve mazeretsiz olarak işe gelmemesi sebebiyle haklı nedenle 31/05/2011 tarihinde feshedildiği ileri sürülmüş ise de davacının iş akdinin 20/05/2011 tarihinde eylemli olarak sona erdirdiği göz önünde bulundurulduğunda davalı işveren tarafından ücretinin SGK'ya gerçek ücreti üzerinden bildirilmediği, 4857 sayılı Yasanın 24/II-e maddesi gereğince davacının iş akdini haklı nedenle sona erdirdiği ve kıdem tazminatına hak kazandığı belirtilerek davacının kıdem tazminatının, yıllık izin ve fazla mesai ücreti talebinin kısmen kabulüne, bayram- genel tatil ücreti alacağı, hafta tatili ücreti alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili ve davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının takograf kayıtlarına dayanması ve davalının bu kayıtları sunamaması nedeniyle yurtiçinde araç şoförü olarak çalışan ve km başına ücret alan davacının fazla mesai ücretinin tanık beyanına göre belirlenmesi isabetlidir. Ancak davacı sabit ücret+km başına prim usulü ile çalışmaktadır. Bu tür çalışmada mesai yaptıkça işçinin ücreti artacağından fazla mesai ücretinin sadece % 50 zamlı kısmının hesaplanması gerekir. Mahkemece fazla mesai ücretinin % 150 olarak hesaplanarak hüküm altına alınması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: