Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/34540 K.2016/5926

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 08.08.2003-01.11.2007 arasında davalı işverene ait işyerlerinde önce Kayseri saha müdürü, daha sonra ... Bölge Müdürü olarak çalıştığını, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacağı, fazla çalışma ücreti, prim alacağı, manevi tazminat alacaklarını istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle;davacının yetkilerini kötüye kullandığını, bir kısım bayilere yakıt satışında usulsüz işlemler yaptığını, bu işlemlerden dolayı davalı işverenin bayilerle uyuşmazlığa düştüğünü, bayi şikayetlerine maruz kaldığını, itibarına ve markalarının güvenilirliğine zarar geldiğini, bayilerin dolum tesisinden verilen ürünleri almadıklarını beyan etmeleri üzerine mal bedeli çeklerinin iade edildiğini, davacının bu hususlarda uyarıldığını, ancak davacının aynı davranışlara devam etmesi nedeni ile iş akdinin fesih edildiğini, davacının ceza davasında özel evrakta sahtecilik,

güveni kötüye kullanmak suçlarından yargılandığını, beraat kararının temyiz aşamasında olduğunu, zaman aşımı itirazlarının bulunduğunu, davacının bölge müdürü olması nedeni ile günlük çalışma süresini kendisinin belirlediğini, bu nedenle fazla çalışmasının bulunmadığını savunarak,davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller,tanık beyanları,bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde;davalı işverenin iş kanunun 25/II-e fıkrası gereğince davacının sözleşmesini fesih ettiği,cevap dilekçesinde belirtilen ve feshe dayanak yapıldığı anlaşılan eylemler nedeniyle davacı hakkında ceza davası açıldığı,

yapılan yargılama sonrasında delil yetersizliği sebebiyle davacının beraatine karar verildiği ,mahkeme kararı dikkate alındığında fesih gerekçesinin somut olarak ispatlayamadığından dolayı davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığından kıdem tazminatı ve ihbar tazminatının kabulüne, davacının çalıştığı süre içerisinde hak etmiş olduğu 28 günlük yıllık izninin kullanıldığını davalı işveren tarafından ispatlanmadığı,

ancak yıllık izin ücret alacağı 5 yıllık zaman aşımına tabii olup, davanın açıldığı tarihte davacının 300,00 TL talep ettiği, ıslah tarihinde ise 5 yıllık zaman aşımının geçtiği ve davalının süresi içerisinde zaman aşımı definde bulunduğu görülmekle, sadece zaman aşımına uğramayan 300,00 TL yıllık izin ücret alacağı hüküm altına alındığı, fazla mesai ve prim alacağı talebinin davacının bu alacaklarının oluştuğunu somut olarak ispatlayamadığından ve yine iş sözleşmesinde fazla çalışma alacağının da ücret kapsamında olduğunu hüküm altına alındığı,

yıllık fazla çalışmanın 270 saati geçmediği anlaşıldığından fazla mesai alacağının reddine,davalı işverenin davacının usulsüz işlem yaptığını belirterek yasal yollara başvurduğu, kişinin yasal yollara başvurmasının anayasal bir hak olduğu, davacının bu yöndeki iddiasını ispatlayamadığı anlaşılmakla manevi tazminat isteminin reddine karar verilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı dava dilekçesinde kıdem tazminatına akdin fesih tarihinden itibaren faiz yürütülmesini istemesine rağmen,mahkemece hüküm altına alınan kıdem tazminatı alacağının taleple bağlı kalınarak denmek suretiyle net 500,00 TL sinin iş akdinin fesih tarihi olan 31.12.2008 tarihinden itibaren,net 19.103,41 TL nin ise ıslah tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek mevduat faizi ile karar verilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. SONUÇ:

Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin çıkartılarak, yerine;