Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/35308 K.2014/37292

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, şirket türü olarak Anonim Şirket olduğu belirtilen davalı yönünden davanın kısmen kabulüne dair kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 09.06.2010 gün ve 2008/32176 Esas, 2010/17328 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir.

İnfaz aşamasında kararın Anonim şirket değil Limited şirket hakkında kurulması gerektiği, davayı limited şirket vekilinin temyiz ettiği belirtilerek, hükmün bu şekilde tavzihi davacı vekili tarafından talep edilmesi üzerine dosya üzerinden tavzih istemi kabul edilerek, davalının unvanı aynı olmakla birlikte türünün limited şirket olduğu belirtilerek, davalının Limited şirket olarak tavzihine karar verilmiştir.

Davalı vekili karara karşı itiraz etmiş olup, itirazın temyiz niteliğinde olduğu anlaşılmakla dosya için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

6100 sayılı HMK.’un 306 maddesi uyarınca “Tavzih, dilekçeye tarafların sayısı kadar nüsha eklenmek suretiyle hükmü veren mahkemeden istenebilir. Dilekçenin bir nüshası, cevap süresi mahkemece belirlenerek karşı tarafa tebliğ edilir. Cevap, tavzih talebinde bulunan tarafa tebliğ olunur. Mahkeme, cevap verilmemiş olsa bile dosya üzerinde inceleme yaparak karar verir; ancak gerekli görürse iki tarafı sözlü açıklamalarını yapabilmeleri için davet edebilir”.

Dosya içeriğine göre davacının tavzih talebi cevap süresi belirlenmeden ve karşı tarafa tebliğ edilmeden mahkemece karara bağlanmıştır. Bu anılan usule aykırıdır. Öncelikle tavzih dilekçesi karşı tarafa ve cevap verildiği takdirde tavzih isteminde bulunana cevap dilekçesi tebliğ edilmeli, gerekli görülürse iki taraf sözlü olarak dinlenmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir. Usule aykırı olarak karar verilmesi hatalıdır.