Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/35497 K.2015/7385

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili müvekkilinin iş akdinin haklı ve geçerli neden olmaksızın feshedildiğini bu nedenle feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; Davacının 13/04/2012-25/02/2014 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin feshe yetkili son makam olan genel müdür onayı ile feshedildiğini, davacının işine gerekli özeni göstermediğini, değişik rahatsızlıkları gerekçe göstererek sık sık rapor aldığını, mazeretsiz ve izinsiz olarak işe gelmediğini, yapılan tüm işlemlerin yasaya ve usule uygun olduğunu, haksız ve yasal dayanaktan yoksun davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 Sayılı İş Kanunu’nun 18.maddesinde iş sözleşmesinin işveren tarafından işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanılarak feshedilebileceği düzenlenmiştir. Söz konusu geçerli sebepler İş Kanunu’nun 25.maddesinde belirtilen derhal fesih için öngörülen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işçinin ve işyerinin normal yürüyüşünü olumsuz etkileyen hallerdir.

İşçinin yeterliliğinden veya davranışlarından kaynaklanan sebepler ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde fesih için geçerli sebep olabilirler. İş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli sebeplere dayandığı kabul edilmelidir.

Somut olayda, ramp işçisi olan davacının iş sözleşmesi çalışmalarından verim alınamaması 13.06.2013-24.11.2013 tarihleri arasında 10 gün rapor kullanması, 18.02.2013-05.10.2013-23.10.2013 ve 16.11.2013 tarihlerinde 4 gün devamsızlık yapması, konuyla ilgili savunma istendikten sonra da 61 gün rapor kullanması nedeniyle 25.02.2014 tarihinde feshedilmiştir.

Mahkemece davacının sık sık rapor aldığı bunun işyerinde işin işleyişini bozacağı bu nedenle feshin geçerli nedene dayandığına karar verilmişse de;

Davacının 13.06.2013-24.11.2013 tarihleri arasında 10 gün rapor kullandıktan sonra rahatsızlığı nedeniyle blok olarak 29.11.2013 tarihinden itibaren 61 gün rapor kullandığı, rapor sayısı ve raporlu olunan gün sayısı dikkate alındığında feshe gerekçe olamayacağı, her ne kadar fesih bildiriminde davacıdan savunma istendikten sonra davacının 61 gün rapor kullandığı belirtilmişse de, davacının rapor kullanırken savunmasının alındığı, ayrıca 61 gün rapor kullanmasıyla ilgili savunmasının da alınmadığı, fesih bildiriminde habersiz devamsızlıklardan bahsedildiği, habersiz devamsızlığın en son 16.11.2013 tarihinde yapıldığı,

25.02.2014 tarihinde yapılan fesih bildirimi dikkate alındığında feshe gerekçe olamayacağı bu nedenle feshin geçersizliğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.