Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/35528 K.2016/12350

Dava

Taraflar arasındaki, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, ikramiye alacağı ve %5 fazla ödeme alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24/05/2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat .... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, 22.08.2007-30.06.2012 tarihleri arasında davalı şirkete ait...Gazetesi'nde spor muhabiri olarak çalıştığını, maç, antrenman veya sporla ilgili herhangi bir iş olmadığı zamanlarda gazete binası içerisinde bulunduğunu, genellikle saat 10.00’da başlayan mesaisinin (sabah antrenman olduğu günler 09.00’da) özellikle maç olduğu günler 22.00-23.00’dan önce bitmediğini, her 15 günde bir deplasman maçları için şehir dışına giderek 2 tam gün iş için mesai yaptığını, spor müsabakalarının bitiminde hemen eve gidemediğini, maçlarda yakaladığı kareleri bilgisayarına yükleyip gazeteye gönderene kadar sahadan ayrılamadığını,

bu işlemlerin maçın bitiminden itibaren yaklaşık 1 saat sürdüğünü, futbol dışında da spor müsabakalarında görev aldığından haftanın 6 günü bilfiil çalıştığını, play off sistemi getirildiği için 2011 yılı Eylül ayından 2012 yılı Mayıs ayına kadar haftanın her günü maçlarda görev aldığını, tüm bunlarla birlikte ... ligi dışında... kupası, şampiyonlar ligi kupası ve ... kupası maçlarında da spor muhabiri olarak görev aldığı için 1 günlük haftalık izni dışında haftanın çok büyük bir kısmını çalışarak geçirdiğini, günde 12-13 saatten az çalışmadığını, milli bayram günlerinde ara vermeksizin,

dini bayram günlerinde de maç olması halinde çalışmasını sürdürdüğünü, Basın İş Kanunu 14. maddesinde “gazeteciler her hizmet yılı sonunda işverenin sağladığı karın emeklerine düşen nispi karşılığı olarak asgari birer aylık ücret tutarında ikramiye alırlar” denildiğini, çalıştığı süre boyunca ikramiye adı altında herhangi bir ödeme yapılmadığını, fazla mesai ücretleri ve ikramiye alacakları için günlük %5 fazla ödemenin de yapılmak zorunda olduğunu, son aldığı net ücretin 1.650,00 TL olduğunu, ücretin bir kısmının bankaya yatırıldığını ve geri kalan kısmının elden ödendiğini ileri sürerek;

fazla mesai, genel tatil, ikramiye ve %5 fazla ödeme alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının, 22.08.2007 tarihinden iş sözleşmesinin sona erdiği 10.07.2012 tarihine kadar müvekkili şirkette spor servisinde foto muhabiri olarak çalıştığını, en son olarak aylık net 1.585,00 TL ücret aldığını ve bu ücrete ek olarak 66,49 TL asgari geçim indirimi de ödendiğini, davacının fazla mesai yaptığına ilişkin iddialarını lig fikstürleri ile değil gazetede yayınlanmış olan haber fotoğraf sayısıyla ispat etmesi gerektiğini, Yeni Şafak Gazetesi'nde işten ayrılmadan önceki son 3 ay içerisinde bir tek fotoğrafının dahi yayınlanmadığını,

çoğu basın organında da olduğu gibi Yeni Şafak Gazetesi spor servisinde de süper ligde bulunan 4 büyük futbol takımı dışındaki hiçbir spor takımının bire bir takip edilmediğini, haberlerin büyük çoğunluğunun gün içerisinde haber ajanslarından gelen haberler arasından seçildiğini, 4 büyük futbol takımı dışındaki takımların ve diğer spor dallarının haberlerinin ajanslardan derlenerek hazırlandığını, işyerinde kullanılan esnek saat uygulamasının davacı tarafından kötü niyetle ihlal edildiğini ve hafta tatili dışında da işe gelmediği ve eşi adına kayıtlı büfede kendi adına ticari işletme faaliyeti sürdürdüğünün tespit edildiğini,

ibraz ettikleri işyeri giriş çıkış kayıtları incelendiğinde davacının hiçbir zaman haftalık 48 saat olan mesaisini doldurmadığının görüleceğini, iş sözleşmesinin 102. maddesinde açıklandığı üzere müvekkili şirkette denkleştirme esası uygulandığını, fazla mesai yapılması halinde ertesi gün işe geç gelinerek denkleştirme yapıldığını, bu denkleştirme için işverenin çalışana herhangi bir bildirimde bulunması gerekmediğini, davacının fazla mesai yapmadığı gibi dini ve resmi bayramlarda çalışmadığını ve gece mesaisine de kalmadığını, günlük %5’lik gecikme zammı taleplerini de kabul etmediklerini,

kesinlikle kabul anlamına gelmemek kaydıyla bu fazlalıklar hesaplanırken hakkaniyete uygun olarak bir indirim yapılmasının yerleşmiş Yargıtay Kararları gereği olduğunu, her ne kadar Basın İş Kanunu’na göre gazetenin yıl sonunda karda olması durumunda çalışanların ikramiye alacağı hak edeceği belirtilmişse de davacının bu alacağının mevcut olması için müvekkili şirketin kar etmiş olması gerektiğini, davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını savuranak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde taraflarca temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı gazetecinin çalışma süreleri ile fazla saatlerde çalışma olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

5953 sayılı ... Mesleğinde Çalışanlarla Çalıştıranlar Arasındaki Münasebetlerin Tanzimi Hakkında Kanunun Ek 1 inci maddesinde, günlük iş süresi gece ve gündüz devrelerinde sekiz saat olarak açıklanmıştır. Günlük sekiz saati aşan çalışmalarla, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatillerle yapılan çalışmaların “fazla saatlerde çalışma” olduğu aynı maddenin ikinci fıkrasında açıklanmıştır.

Değinilen maddenin dördüncü fıkrasında ise, “ her bir fazla çalışma saati için verilecek ücret, normal çalışma saati ücretinin %50 fazlasıdır” şeklinde hükme yer verilerek, fazla saatlerde çalışmanın karşılığının ne şekilde ödeneceği belirlenmiştir. Ödemeye dair bir başka kural ise aynı maddenin son fıkrasında düzenlenmiş ve fazla saatlerde çalışma ücretlerinin takip eden ayın ücreti ile birlikte ödenmesi gerektiği, aksi halde her geçen gün için % 5 fazlasıyla ödeneceği hükme bağlanmıştır. Belirtilen yasal düzenleme karşısında fazla saatlerde çalışma ücreti yönünden ayrıca işverenin temerrüde düşürülmesi gerekmez.

Somut uyuşmazlıkta; davacı fazla saatlerde çalıştığını iddia ederek fazla çalışma ücreti ile günlük %5 fazla ödeme alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacı tanıklarının beyanları ve mübrez lig fikstürleri dikkate alınarak; davacının günde ortalama 2 saat fazla çalışma yaptığı kabulü ile hesaplama yapılmıştır.... fikstürlerinin başlı başına davacının çalışmasına ilişkin olmadığı ve fazla çalışmayı ispata yarar bir niteliği bulunmadığı ortadadır. Davacı tanıklarının beyanları incelendiğinde ise davacının çalışma düzenine ilişkin olarak görgüye dayalı bilgi sahibi olmadıkları anlaşılmaktadır.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, davacının fazla çalışma iddiasını ispatlayamadığı dolayısı ile fazla çalışma ve fazla çalışmaya bağlı fazla ödeme alacaklarının reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hatalıdır.

F)Sonuç: