Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/35670 K.2016/7909

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili müvekkilinin davalı şirkete ait iş yerinde 01/08/2003 tarihinde mobilya ustası olarak işe başladığını, müvekkilinin en son aylık net 2.200,00 TL ücret ile çalıştığını, yol ve yemek yardımından yararlandığını, 14/10/2011 tarihinde iş sözleşmesinin 1475 sayılı iş kanunun 4447 sayılı kanun gereğinin 14.maddesi uyarınca feshettiğini, fesih bildirimi ile birlikte dan aldığı 08/09/2011 tarihli yazıyı sunduğunu ayrıca fesihname ile birlikte dava konusu yapılan alacakları talep ettiğini, ancak işveren tarafından kıdem ve ihbar tazminatına mukabil kısmi ödeme yaptığını, müvekkilinin Ağustos ayı ücretinin ödenmediğini,

müvekkilinin fazla mesai yapmasına karşın fazla mesai ücretinin ödenmediğin beyan ederek kıdem tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin ve 2011 yılı Ağustos ayı bakiye ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, iş yerinin marangoz atölyesi olmayıp fabrika olduğunu, kullanılan teknoloji itibari ile çalıştırılan personelin usta değil niteliksiz işçiler olduğunu, davacıya ustalık ücreti ödenmesinin söz konusu olmadığını, davacının ödenmemiş maaşının bulunmadığını, mesaiye kalınması halinde mesai ücretlerinin ödendiğini, yıllık izinlerini kullandığını, davacının kendisinin ayrıldığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının net 1.475 TL ücret ile birlikte yol ve yemek yardımından yararlandığı bilirkişi raporunda ikinci seçenekte yapılan hesaplamalara itibar edildiği, davalının davacıya 1.350 TL kredi kartı ödemesinin ispatlanmadığı, çek keşide tarihi dikkate alındığında 14.10.2011 tarihinde iş sözleşmesi sona eren işçilik alacaklarına mukabil ödendiğini kabul etmenin olası olmadığını, davalının cevap dilekçesinde zamanaşımı defini ileri süremediği bilirkişi raporuna itirazda sürülen zamanaşımı definin zamanında sürülmediği, ıslaha yönelik zamanaşımı definde de bulunulmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş hukukunda çalışma olgusunu, bu kapsamda fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi, karşılığı ücretin ödendiğini de işveren kanıtlamalıdır.

Fazla çalışma her türlü delille kanıtlanabilir. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir.

İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır. Tanıklar belirli bir dönem çalışmışlarsa ve başkaca delil yok ise beyanlarının belirtikleri dönemle sınırlandırılması gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma ücreti alacağının davacı tanık beyanları dikkate alınarak hesaplandığı görülmektedir. Davacı tanıklarından 2006 yılı Şubat ayı ile 2011 veya 2012 yılı şubat ayları arasında, diğer tanık ise 2009 yılı Haziran ayı ile 2010 yılı Eylül arasında çalıştığını beyan etmişlerdir. Tanıkların işyeri çalışma düzenini kendi çalışma süreleri ile sınırlı olarak bilebilecekleri, bu durumda davacının fazla çalışma yaptığını sadece bu tanıkların çalışma süresi kadar ispatlayabildiği mahkemece değerlendirilmeden davacının tüm çalışma dönemi boyunca fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanması hatalıdır.

Ayrıca hükme esas alınan bilirkişi raporunda hafta içi yalnızca 3 gün için 1.5 saat ara dinlenme süresi indirilmiştir. İşyerinde hafta içi 1.5 saat ara dinlenmesi olduğu davacı tanıklarınca da doğrulanmıştır. Buna göre hafta içi tüm günler için 1.5 saat ara dinlenmesi indirilerek fazla çalışma ücreti alacağının hesaplanması gerekir. Yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

F) Sonuç: