Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/36065 K.2014/38996

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılardan D.. B.. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalılara ait işyerinde şoför olarak en son net 800,00 TL ücretile çalıştığını, iş sözleşmesinin emeklilik nedeni ile son bulduğunu ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davalılardan V.. B.. ile M.. B..'nın davada husumetleri olmadığını, davacının iddia ettiği ücretin doğru olmadığını, tazminat ve alacak istemlerinin haksız olduğunu, zamanaşımı süresinin de dikkate alınması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının, davalılardan D.. B..'ya ait işyerinde 01.04.1996-23.05.2004 tarihleri arasında 8 yıl, 1 ay, 22 gün süreyle çalıştığı, son aylık brüt ücretinin 1.116,54 TL olduğu, davacının iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona erdiği, hak kazandığı kıdem tazminatının ve diğer işçilik alacaklarının ödendiğinin kanıtlanmadığı, ihbar tazminatının yasal koşullarının gerçekleşmediği, hafta tatili ücret iddiasının sübut bulmadığı gerekçesi ile davalı D.. B.. hakkındaki davanın kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden ise işveren oldukları kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı D.. B.. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı D.. B.. vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Kıdem tazminatına uygulananan faizin başlangıcı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Faiz başlangıcı fesih tarihi olmalıdır. İş sözleşmesinin ölüm ya da diğer nedenlerle son bulması faiz başlangıcını değiştirmez. Ancak, yaşlılık, malullük aylığı ya da toptan ödeme almak için işyerinden ayrılma halinde, işçinin bağlı bulunduğu kurum ya da sandığa başvurduğunu ve yaşlılık aylığı bağlandığını belgelemesi şarttır. Bu halde faiz başlangıcı da anılan belgenin işverene verildiği tarihtir.

Yaşlılık aylığı bağlandığına ilişkin belge işverene bildirilmemişse, işverence kıdem tazminatı olarak ilk taksitin ödendiği tarih bakiye kıdem tazminatı için faiz başlangıcı sayılmalıdır. Böyle bir taksit ödemesi de olmadığı durumlarda faiz başlangıcı, davanın açıldığı ya da icra takibinin yapıldığı tarihtir.

Somut olayda, davacının iş sözleşmesi emeklilik nedeni ile sona ermiş olup yukarıdaki ilke kararında belirtildiği üzere yaşlılık aylığı bağlanacağına dair belgenin işverene verildiğine ilişkin bir delil olup olmadığı araştırılıp sonuca göre karar verilmelidir. Mahkemece bu husus araştırılmadan yazılı şekilde fesih tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalıdır.

3- Davacının aldığı ücret seviyesi taraflar arasında çekişmeli olup davacı fesih tarihinde en son net 800,00 TL ücretle çalıştığını iddia ederken davalı asgari ücreti savunmuştur. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre iddia edilen ücret seviyesi davacı tarafça somut delillerle ispatlanamadığından ücret araştırması sonucu Ticaret Odasınca bildirilen ücrete göre davacı alacaklarının hesaplanması gerekirken yazılı şekilde davacı iddiasına itibar edilmesi hatalıdır.

F) Sonuç: