Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/36093 K.2015/7201

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 15/10/2012 tarihinden 11/09/2013 tarihine kadar çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından geçerli bir neden bulunmadan feshedildiğini iddia ederek davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin, 11/09/2013 tarihinde ... Şube ile merkez ofisin birleşmesi ve birleşen lokasyonda da santral operatörü çalışanlar bulunduğundan ve şirket tek bir yerde birleştiğinden, santral operatörlüğü kadrosunda 1 kişinin kadro fazlası olarak kalması nedeniyle ve ihbar tazminatı da ödenmek suretiyle feshedildiğini, davacının görev tanımı ve eğitim durumunun ise uluslararası nakliye yapan müvekkili şirkette başkaca bir yerde istihdam edilmesine imkan tanınmaması bu şekilde eğitimi ve tecrübesi bu faaliyet alanında çalışmak için yeterli olmayan bir kimseyi her şartta istihdam edilmesinin beklenmesinin haksız ve müvekkilinin işi yönünden riskli olacağını bu sebeplerle feshin geçerli nedene dayandığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece, davalı şirketin merkez ofisi ile şubesinin birleşmesi sonucu kadro fazlalığı nedeniyle yapılan feshin geçerli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de fesih bildiriminin yapıldığı 11/09/2013 tarihinde henüz birleşmeye ilişkin işletmesel kararın alınmadığı, bu kararın fesihten sonra 24/09/2013 tarihinde alındığı, bu tarihten önce fesih için geçerli bir neden bulunmadığı, fesih tarihinden sonra alınan işletmesel kararın fesih sebebi yapılamayacağı gözetilmeden yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulü yerine reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.