Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/36359 K.2016/6505

Davacı vekili, davacının 21.02.2006-10.12.2011 tarihleri arasında net 900,00 TL ücret ile çalıştığını, müvekkilinin işten ayrılmadan önceki yaklaşık 6 ay çok yoğun tempoda çalıştırıldığını, istemediği halde zorla fazla mesai yaptırıldığını, bu konunun defalarca müvekkil tarafından firma yetkilisine söylenmesine rağmen hiçbir şekilde dikkate alınmadığını, iş akdini sürdürmek artık kendisi açısından sürdürülemez hale geldiğinden iş sözleşmesinin müvekkili tarafından haklı olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kıdem ve ihbar tazminatı talep hakkı bulunmadığını, müvekkil şirkette tekstil iş kolunda sezon dönemlerinde istisnai olarak fazla mesai yapılmakla birlikte sezon tabir edilen dönemlerin ise en fazla 2 ay sürdüğünü, şirketteki personel sayısının fazlalığı nedeniyle fazla mesai, vardiya, gece vardiyası gibi düzenlemelere ihtiyaç duyulmadığını sadece sezon dönemlerde istisnai olarak fazla mesai yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu, fazla mesai ve genel tatil alacaklarının ödendiğinin davalı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacının çalışma dönemindeki yıllık ücretli izinlerini ve belli dönemlerde de toplam 50 gün ücretsiz izin kullandığı tespit edilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının izinli olduğu bu dönemlerin dışlanmadığı anlaşılmıştır. Fiilen çalışılmayan bu dönemlerin hesaplamaya dahil edilmesi hatalıdır.

Mahkemece, bilirkişiden ek rapor aldırılarak davacının izinli olduğu günlerin fazla mesai ücreti hesabında dışlanması ve buna göre fazla mesai ücretinin hesaplanması gerekir.

3-Hüküm altına alınan fazla mesai ve genel tatil alacaklarının brütten nete çevrilmesi sırasında gelir vergisi ve damga vergisi yanında %14 oranında SGK işçi payı ile 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu uyarınca % 1 oranında işsizlik sigortası priminin de düşülmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

4-Ayrıca infazda tereddüde yol açacak şekilde, hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesi de HMK.nun 297/2.maddesine aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: