Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/36372 K.2016/6977

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 1.3.2008-17.2.2012 tarihleri arasında güvenlik hizmet şefi olarak çalıştığını, güvenlik personeli ......... ile 13.2.2012 tarihinde kavga ettiği gerekçesiyle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğinin 17.2.2012 tarihli fesih bildirimi ile bildirildiğini, müvekkilinin kavga etmediğini ve bu şahsın haksız saldırısına uğramasına rağmen karşılık vermediğini, sonrasında hastanede tedavisinin yapıldığını, kusur ve sorumluluğu bulunmadığından feshin haklı nedene dayanmadığını, aylık ücreti dışında 300TL yol ve yemek yardımı yapıldığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının görev saatleri içinde işverenin başka bir işçisiyle kavga ettiği gerekçesiyle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının işyerinde feshe konu kavga haricinde daha öncede disiplin soruşturması geçirdiği ve 30/09/2011 tarihinde de ihtar cezası aldığı, 13/02/2012 tarihinde yine davacı ... ile personel .......'nın sosyal tesis içersinde bir kavgaya karıştıkları, meydana gelen kavga neticesinde davalı işverenlikçe 14/02/2012 tarihinde disiplin soruşturması yapılarak davacının ve kavgaya karışan diğer çalışanın iş akdi iş akdinin 4857 sayılı İş Kanunu 25/II. maddesi gereğince iş akdinin davalı işverenlikçe haklı olarak feshedildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

İş sözleşmesinin işveren tarafından haklı nedenle feshedilip edilmediği, dolayısı ile davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

İş sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshedildiği iddia edildiğinde, feshin haklı nedene dayandığını işveren kanıtlamak zorundadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II.d maddesi uyarınca, işçinin işverene veya ailesine karşı şeref ve namusuna dokunacak sözler söylemesi veya davranışlarda bulunması ya da işveren hakkında şeref ve haysiyet kırıcı asılsız ihbar ve isnatlarda bulunması veya işçinin işverene, aile üyelerinden birine veya işverenin diğer bir işçisine sataşması haklı fesih nedeni olarak sayılmıştır. Madde de işçinin işverenin diğer bir işçisine sataşmasının haklı neden olacağı açıkça belirtilmiştir.

Sataşma niteliğindeki davranışlar tehdit ve hakaret içeren sözler söyleme, etkili eylem(darp)de bulunma gibi davranışlar olarak ortaya çıkar. İşyerinde iki işçinin karşılıklı birbirlerine sataşmada bulunması halinde, olayı kimin başlattığı anlaşılamadığı veya tahrik bulunmadığı takdirde, her iki işçinin iş sözleşmesinin feshi haklı nedene dayanır.

Sataşma niteliğinde olmadığı sürece, diğer işçilerle devamlı ve gereksiz tartışmaya girişmek, iş arkadaşları ile ciddi geçimsizlik göstermek geçerli fesih nedenidir. (Dairemizin 26.05.2008 gün ve 2007/37481 Esas, 2008/12505 Karar sayılı ilamı). Keza işçinin bu tür sataşma niteliğindeki davranışlarına diğer işçi neden olmuş ise işyerinde olumsuzluklara yol açtığı takdirde geçerli fesih nedeni yapılabilir.

Dosya içeriğine ve özellikle bilirkişi raporuna göre davacının kendisini darp eden işçiye herhangi bir karşılık vermediği, müşterek tanığın mahkeme huzurundaki beyanında davacının, diğer işçiye yönelik herhangi bir hakaret içerir beyanını duymadığını söylediği, ayrıca davalı tarafından fesih sebebi olarak gösterilmeyen ve davacıya uyarı verilen daha önceki tarihli bir kavganın mahkemece fesih sebebi olarak kabul edilmesinin hatalı olduğu, ayrıca bu kabulün bir eyleme iki ceza olmaz kuralına da aykırılık teşkil ettiği anlaşılmaktadır.

Feshin haklı veya geçerli olduğunun ispat yükü üzerinde olan davalı işverenliğin ispat yükünü yerine getirememesi nedeniyle davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne karar vermek gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.