KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2014/36523 E., 2015/7456 K.·Mahkemesi :iş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Şubat 2015
- Dava
- Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
369 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; iş sözleşmesinin işverence haklı veya geçerli bir nedene dayanmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, davacı işçinin işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı işveren fesih bildiriminde özetle; davacının mağaza müdürü olarak görev yaptığını ve mağazadaki çalışanların yaptıkları işlemleri kontrol etmediğini, denetim görevini yerine getirmemesi sebebi ile iş akdinin İş Kanununun 25/II-e-h-ı maddeleri
gereğince feshedildiğini, çalışmış olduğu döneme ilişkin ihbar tazminatının ise ödeneceğini savunmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece; davanın reddine hükmedilmiştir.
D) Temyiz:
Karar süresinde davacı tarafça temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
İşten ayrılış bildirgesinde, işten çıkış kodu olarak kod 29 “ İşveren tarafından işçinin ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı davranışı nedeni ile fesih” bildirilmiş olup, davalı tarafça cevap dilekçesinde yine iş akdinin haklı sebeple feshedildiği
savunulmuştur. İşverenin, bir yandan 4857 sayılı İş Kanun'unun 25. maddesine dayalı olarak iş akdini feshettiğini savunması, diğer yandan ise tazminat ödemesinde bulunması çelişkidir. Davacının fesih öncesinde savunmasının alınmadığı ve dosya kapsamındaki tüm bilgi ve belgelerden davacının iş akdinin haklı veya geçerli bir neden olmaksızın feshedildiği anlaşıldığından, davanın kabulü yerine reddine hükmedilmesi hatalıdır.
4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2014/36523, K. 2015/7456, 19 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama