Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/36569 K.2016/8012

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı 15.12.2008 tarihinde satış elemanı olarak işe başladığını, ancak... girişinin 2010 yılı Şubat ayında yapıldığını, iş sözleşmesinin şubenin kapatılması nedeniyle 18.11.2013 tarihinde feshedildiğini, işveren muhasebecisi tarafından kıdem tazminatı hesabına ilişkin hesap tablosu düzenlenmiş ise de, bu konuda inceleme yaptırıp ayrıca ihbar tazminatının da ödenmesi gerektiğini söylediğinde işveren tarafından hiçbir tazminat ödemesi yapılmadığını ve feshe ilişkin bir belge de verilmediğini, en son ücretinin 1.500.00.TL net olduğunu iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, asgari geçim indirimi, hafta tatili, genel tatil, yıllık izin ve ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı; davacının çalıştığı şubenin kapatılacağının 3 ay önceden çalışanlara bildirildiğini, davalı işveren tarafından hesaplanan tazminat miktarını almadan işyerinden ayrıldığını, davacı hesabına 23.12.2012 tarihinde 4.727,27 TL kıdem ve ihbar tazminatı ile 517.36.TL maaş bakiyesinin yatırıldığını, davacının davalı işyerinde asgari ücretle çalıştığını, fazla mesai yaptığında ödendiğini, dini bayramlarda sadece bir gün davacının çalıştığı şubede tek işçi kaldığını, buna ilişkin ücretin ödendiğini, resmi bayramlarda çalışılmadığını, fazla mesaiyi gerektiren sürekli bir mesaisinin olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı dava dilekçesinde en son 1.500 TL net ücretle çalıştığını iddia etmiş ve bu iddiaya itibarla net 1.500 TL ücret kabul edilerek yapılan hesaplamaya göre karar verilmiş ise de; davacı vekilinin 30/01/2014 tarihli “Cevaba Cevap ve Tanık Listesi” konulu dilekçesinin 3. Paragrafında aynen “Müvekkilin asgari ücretle çalıştığı ve fazla mesai ücretlerinin ve hafta tatili ücretlerinin ödendiği savunması yerindedir.” şeklindeki açıklamaları karşısında, davacının asgari ücret ile çalıştığının kabulü gerekirken net 1.500 TL ücret aldığının kabulü ile sonuca gidilmesi hatalıdır.

3-2 numaralı bozma sebebinde açıklanan cevaba cevap dilekçesindeki fazla mesai ücretlerinin ödendiğinin yerinde olduğunun belirtilmesi karşısında, fazla mesai ücreti talebinin reddi gerekirken, cevaba cevap dilekçesindeki kabul gözden kaçırılarak fazla mesai alacağına hükmedilmesi hatalıdır.

4-Kıdem tazminatının faizi en yüksek banka mevduat faizi olup, hükmedilecek faiz türünün diğer bir faiz türünden aşağı olmaması kaydı yasal değildir. Faiz türü, yasadaki düzenleme ve talep dikkate alınarak belirlenmelidir.

Somut uyuşmazlıkta davacı vekili dava dilekçesinde en yüksek mevduat faizi, ıslah dilekçesinde ise yasal faizden az olmamak kaydıyla en yüksek banka mevduat faizi talep etmiştir. Mahkemece kıdem tazminatı açısından sadece mevduat faizine hükmedilebilir. Değişen faiz oranlarının süreç içinde düşmesi ya da yükselmesi, infazı ilgilendiren bir konu olup mahkemece mevduat faizi oranının yasal faiz oranı ile sınırlandırılması yerinde değildir.

F) Sonuç: