Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/36823 K.2016/6497

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıların (asıl-alt işveren) işçisi olarak 20.01.2010 tarihinde çalışmaya başladığını, “güvenlik şefi” olarak müvekkilinin 2012 yılına ait hak ve alacaklarını aldığına ve istifa ettiğine dair imzalamadığı için normal güvenlik görevlisi olarak işine devam etmesi gerektiğinin kendisine bildirildiğini, öncesinde emir verdiği işçilerle aynı statüye alındığını, müvekkilinin baskılar ve fiili çalışma imkânının kalmaması neticesinde sözleşmeyi haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

.......vekili, davacının müvekkilinin işçisi olmadığını, davacının yüklenici firmaya bağlı olarak çalıştığını, dava konusu taleplerle ilgili kayıtların ve sair işlemlerin yapılmasında müvekkilinin sorumluluğu olmadığını, taleplerin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ........ vekili, müvekkil şirketin ihale usulü iş alarak güvenlik işçisi temin ettiğini, ihale konusunun işçi olduğunu, idareye personel temin edildiğini, idarenin gerçek işveren olduğunu, işçi alacaklarından diğer davalı idarenin sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalıların iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı ... ... vekili ve davalı ...... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanunî gerektirici sebeplere göre davalı ......şirketinin tüm, davalı T.C. ...’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olan davalı Bakanlığa harç yüklenmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, 6100 sayılı yasanın geçici 3/2 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Kararının hüküm fıkrasının c ve f bentlerinin tamamen çıkartılarak, yerlerine;

“c-Davalı Bakanlık 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Alınması gereken 368,62 TL harçtan peşin alınan 96,80 TL’nin mahsubu ile eksik 271,82 TL harcın davalı Şirketlerden alınarak Hazineye gelir kaydına,