Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/37068 K.2016/7566

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 10/04/1993 tarihinde geçici işçi olarak Şanlıurfa Tarım Reformu Bölge Müdürlüğü'nde işe başladığını, aynı yıl 24/11/1993 tarihinde kadro aldığını ve kadrolu daimi işçi olarak çalışmaya devam ettiğini, 2011 yılında Şanlıurfa Tarım Bölge Müdürlüğü'nün 639 sayılı kanun hükmünde kararnamesi gereği lav edilmesi ile T.C.

Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Şanlıurfa Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü'ne tüm yasal hakları ve alacakları ile birlikte devredildiğini, burada çalışırken tayininin çıktığını ve 01/03/2012 tarihinde İstanbul Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü'nde göreve başladığını, 01/01/2014 tarihinde ....

Gıda Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nde çalışmakta iken işçi emeklisi olarak emekli olduğunu, işe başladığı 10/04/1993 ile Temmuz 2011 tarihleri arasında 18 yıl kademe ve derece verilmeden çalıştırıldığını, 2011 yılında ise sanki işe yeni girmiş gibi 0 (sıfır) kademe verilerek çalıştırılmaya devam ettiğini belirterek yapılan intibak işlemlerinin yanlış olduğunun tespitini,

geçici ve kadrolu süreleri gözetilerek derece ve kademe ilerlemeleri yapılması ile belirlenecek derece ve kademelere göre dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık ücret farkı alacağının tespitine ve son 5 yıllık ücret farkı için fazlaya ilişkin hakları saklı olarak 400,00 TL nin yasal fazi ile tarafına ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 24/11/1993 tarihinde Şanlıurfa Tarım Reformu Bölge Müdürlüğü' nde sürekli işçi kadrosunda göreve başladığını, 1994 ile 2003 yılları arasında Bölge Müdürlüğü bünyesinde bulunan Çiftçi Eğitim Merkezi'nde biçki-dikiş ve nakış öğreticisi olarak görev yaptığını, 2003 yılından sonra ise kurum içindeki şube müdürlük emrinde evrak kalemlerinde görev yaptığını, davacının bölge müdürlüğünde çalışmakta iken pek çok kez vasıflı işçi olmasına rağmen eksik maaş aldığı şikayeti ile kuruma başvurduğunu,

ancak davacının bu taleplerinin düz işçi olması ve 1993 yılında imzaladığı hizmet sözleşmesini düz işçi sıfatı ile imzalaması sebebi ile reddedildiğini, davacının işçilik hak ve alacağının bulunduğundan bahisle Şanlıurfa 1. İş Mahkemesi'nin 2010/58 Esas sayılı dosyasında dava açtığını, davasının bilirkişi incelemesinden geçerek kanıtlanamadığından bahisle reddedildiğini ve bu kararın Yargıtay'ca onandığını, bahsi geçen davanın davalısı olan idarenin lağvedilerek huzurdaki davanın davalı konumundaki idareye devredildiğini ve bu nedenle her iki davanın taraflarının ve konusunun da aynı olduğunu,

davacının düz işçi olduğu ve haksız taleplerde bulunduğunun mahkeme kararları ile açıkça ortaya konduğunu ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, kesinleşen Şanlıurfa 1. İş Mahkemesinin 2010/58 nolu dosya içeriğine göre davacının ücret farkı isteminin 2010 yılı öncesi dönem için açılan dava ile incelenip reddolunmakla 2010 yılı öncesi çalışmalar yönünden kesin hüküm oluştuğu, sunulan kayıtlarda davacının Şanlıurfa Gıda Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünden 5/1 derece-kademe ile daimi tarım işçisi konumunda 2012 yılında İstanbul İl Müdürlüğüne atandığı ve derece ve kademe uygulamaları bulunduğu anlaşılmakla sonraki dönem taleplerinin de yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Yerel Mahkeme gerekçesinde kesin hüküm oluşturduğu iddia olunan Şanlıurfa 1. İş Mahkemesi'nin 2010/58 Esas sayılı davanın konusu ile işbu davanın konusu farklı olmakla adı geçen Mahkemede verilen hüküm bu dava açısından kesin hüküm oluşturmaz.

Davacının delilleri arasında “Bilirkişi İncelemesi” de bulunmaktadır. Uzman bir bilirkişiden dava dilekçesine konu talepler ile ilgili olarak rapor alınması ve emsal dosyalar da gözetilerek hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: