KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2014/37346 E., 2016/7822 K.·Mahkemesi :iş Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Mart 2016
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, 2012/Temmuz ayında taşeron değiştiğinde yol ücretlerinin kaldırıldığını, maaşından %5 tenzilat yapıldığını, bu şartlarda çalışmak isteyenlerin devam edeceğini aksi taktirde iş akdinin tazminatsız feshedileceğinin bildirildiğini, bu şartları kabul etmeyip iş akdini haklı olarak feshettiği iddiasıyla kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin alacaklarının ödetilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, ihale makamı olduklarını, davacı ile aralarında iş akdi bulunmadığını, ihaleyi üstlenen işverenin işçilerin her türlü özlük haklarından sorumlu olduğu, davanın husumet yokluğu nedeniyle reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı avukatı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı avukatının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı Üniversitenin 2547 sayılı yasanın 56/b maddesi delaletiyle Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu halde Üniversite aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) Sonuç:
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2014/37346, K. 2016/7822, 30 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama