Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/3835 K.2014/13290

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş yerinde emri altındaki tüm acentelerle borç ilişkisine girdiği ve bu konuda baskı uyguladığı iddialarının doğrulanmadığı ve sadece bir acenteyle bu şekilde bir borç ilişkisinin söz konusu olduğu ve bu borcun da tamamının ödendiği ve bu nedenle iş yerindeki çalışma uyum ve düzeninin bozulmasının da söz konusu olmayacağı, davalı tarafça geçerli fesih olgusunun ispatlanmadığı ve feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı vekili dava dilekçesinde; fesih bildiriminde belirtilen hususların gerçeği yansıtmadığını, müvekkilinin K. E. acentası ile ilgili olarak yanlı bir harekette bulunmadığını, diğer acentelerle K. a. A. Y. arasında herhangi bir ayrım yapmadığını, davalı şirketin menfaatine aykırı bir davranışta bulunmadığını belirterek müvekkili davacının işe iadesine karar veilmesini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının emir ve talimatı altındaki acentelerden ve çalışanlardan kredi çekerek bir çalışanın yapmakla ödevli olduğu görevinde tarafsızlığını yitirerek ister istemez kendisine yardımcı olan acentelerle yardımcı olmayan acenteler ve şahıslar için tarafsız ve şirketin menfaatine karar veremeyeceği belli olduğundan iş akdinin 4857 sayılı yasanın 25/2 maddesi gereğince haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının iş yerinde emri altındaki tüm acentelerle borç ilişkisine girmiş olduğu ve bu konuda baskı uyguladığı iddialarının doğrulanmadığı ve sadece bir acenteyle bu şekilde bir borç ilişkisinin söz konusu olduğu ve bu borcun da tamamının ödendiği ve bu nedenle iş yerindeki çalışma uyum ve düzeninin bozulmasının da söz konusu olmayacağı, davalı tarafça geçerli fesih olgusunun ispatlanmadığı ve feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Her ne kadar davalı tarafından iş akdinin 4857 sayılı yasanın 25/2 maddesi uyarınca haklı olarak feshedildiği savunulmuşsa da 02.01.2013 tarihli fesih bildiriminden iş akdinin 4857 sayılı yasanın 17. maddesine istinaden geçerli nedenle yapıldığı anlaşılmıştır.

Davacı işçi, davalı şirketin hem Kocaeli şube müdürü hem de Batı Karadeniz Bölge Müdürü olarak görev yapmakta olup, emri altındaki acentelerden biri olan Karadeniz E. acentesi A. Y. 'nın davacı için kendi adına 20.000 TL kredi çektiği sabit olup, bu tür bir ilişkinin davacının görevi gereği doğru ve etik olmaması nedeni ile davalı işveren tarafından yapılan feshin geçerli nedene dayandığı düşünülmeksizin yanılgılı değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.