Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/464 K.2015/13078

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı, fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek; kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Dosyadaki bilgi ve belgelerden ve tanıkların anlatımlarından yurt içi kamyon şoförü olarak çalışan davacının, çalışmasının hafta da 7 gün, günlük çalışmanın 08:00-20:00 saatleri arasında olup, şoförlerin yaptıkları km başına sefer primi aldıkları anlaşılmıştır.

Bu tespite göre, davacının hafta tatili ücretinin ayrıca talep edilip hüküm altına alındığı dikkate alınarak, fazla çalışmasının hafta da 6 gün üzerinden, günlük 12 saatlik çalışma da 1,5 saatlik ara dinlenme süresi düşülerek 10,5 saat çalışma üzerinden hafta da 63 saat çalışıldığı ve haftalık yasal çalışma süresi olan 45 saat düşüldüğünde, 18 saat fazla çalışma olduğu ve 7. günün fazla çalışma süresi olan 3 saat bu süreye eklendiğinde haftalık fazla çalışma süresinin 21 saat olduğu anlaşıldığından,

fazla mesai ücreti hesabının haftalık 21 saat üzerinden yapılıp, işyerinde şoförlere km başına sefer primi ödendiğinden fazla çalışmanın sadece %50 zamlı kısmı hesaplanıp, fazla çalışma ağırlıklı olarak takdiri delil niteliğinde ki tanık beyanı ile ispatlandığından, hakkın özünü etkilemeyecek bir oranda takdiri indirim yapılarak sonuca gidilmelidir. Fazla çalışmanın yazılı şekilde hesaplanması hatalıdır.