Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/5076 K.2015/19034

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirkette 5953 sayılı Basın İş Kanununa tabi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, işçilik alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının Basın İş Kanuna tabi olarak çalışmadığını, taleplerinin zamanaşımına uğradığını, fazla çalışmasının bulunmadığını ve yıllık izinlerini kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının Basın İş Kanuna tabi olarak çalıştığı, fazla çalışma ve genel tatil çalışması yaptığı ancak karşılığının ödenmediği, ikramiye ve izin alacağı bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçinin yıllık ücretli izinlerini kullanıp kullanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 7 tam yıl çalışması karşılığı 196 gün izne hak kazandığı belirtilerek hesaplama yapılmıştır. Davalı tarafça cevap dilekçesi ekinde ibraz edilen bazı ücret bordrolarında yıllık izin tahakkukları bulunmaktadır. Yine temyiz aşamasında davacının yıllık izin kullandığına ilişkin imzalı izin talep dilekçeleri ibraz edilmiştir. Mahkemece bu belgeler yeniden bir değerlendirmeye tabi tutularak davacının yıllık izin alacağı konusunda yeniden bir karar verilmelidir.

3-Mahkemece yargılama giderine ilişkin kurulan hükümde peşin alınan harç, bilirkişi ve posta gideri toplanarak kabul ve red oranına göre tarafların sorumlu olduğu yargılama gideri tespit edilmiştir. Davanın tam veya kısmi kabulü halinde yargılama harçlarından davalı taraf tümüyle sorumludur. Bu durumda yargılama gideri hesaplanırken yargılama harçlarının tamamından davalının tek başına sorumlu tutulması gerekirken diğer yargılama giderlerine eklenerek kabul ve red oranına göre sorumluluk miktarlarının tespiti hatalıdır.

F) Sonuç: