Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/5090 K.2015/16116

Davacı, davalıya ait işyerinde makinacı olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek ihbar tazminatı ile fazla çalışma, bir kısım aylık ücret, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davacının şirket bünyesinde çalışmadığını, konu hakkında hizmet tespiti davası da bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, kesinleşen hizmet tespiti davasına göre davacının davalı işçisi olarak 18.10.2010-12.05.2011 tarihleri arasında çalıştığı, iş akdinin tazminat ödemesini gerektirmeyecek şekilde son bulduğu hususunda ispat külfeti kendisine düşen davalı işverenliğin bu vecibesini yerine getirmediği ve davacının ihbar tazminatına hak kazandığı, davacının ücret alacağı da olduğu,

İstanbul Anadolu 16 İş Mahkemesinin 2013/169 Esas sayılı dosyasında dinlenen tanıkların beyanları da dikkate alınarak davacının fazla çalışma yaptığının anlaşıldığı yine işyerinde dini bayramlarda çalışılmadığı ancak, kalan tüm genel tatillerde çalışıldığı, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilerek ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ücret, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz: Kararı davalı taraf temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı, davalı işyerinde çalışırken fazla çalışma yaptığını ve genel tatillerde çalıştığını ancak karşılığının ödenmediğini ileri sürmüş, davalı ise arada hizmet akdi olmadığını savunmuştur.

Mahkemece davacının emsal gösterdiği dosyadaki tanık beyanları esas alınarak davacının fazla çalışma ve genel tatil çalışma ücretine hak kazandığı kabul edilmiştr.

Fazla çalışma yaptığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlü olup ispat konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Somut olayda, davacı yargılama aşamasında iddiasını ispata yönelik belge ibraz etmemiş, tanık da dinletmemiş, davalı işyerinde çalışan başka bir işçinin dava dosyasındaki tanık beyanlarının esas alınmasını istemiştir.

Her davanın kendi içinde kendi delilleri ile değerlendirilmesi gerekir. Başka bir işçinin davasında dinlenen tanık beyanının ibrazı söz konusu alacakların ispatın için yeterli değildir.

Mahkemece davacının üzerine düşen ispat külfetini yerine getirmediği gözetilmeden yazılı gerekçe ile fazla çalışma ve genel tatil alacaklarının hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: