Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/5450 K.2015/19178

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde embriyolog olarak çalıştığını, işveren ile aylık 3000 USD maaş karşılığı anlaştıklarını, davalı işverenin Mart 2006 tarihinde tüm çalışanların maaşlarını 1500 USD'a indirdiğini, Ocak 2007 tarihinde diğer çalışanların maaşlarının eski haline getirildiğini, işverenden geçmiş dönem maaş farklarını talep etmiş ise de herhangi bir sonuç alamadığını ve iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve maaş farkı alacağını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının sözleşmesinin İş Kanununun 25/II-g maddesi gereğince haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece , toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle tazminatların reddine, ücret farkı talebinin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2- Taraflar arasında, davacının fark ücret alacağının miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacının davalı işyerinde 01.08.2005 tarihinde çalışmaya başladığı, bordrolara göre Mart 2006'ya kadar 2275,00TL civarında aylık ücretin tahakkuk ettirildiği, bu tarihten fesih tarihine kadar olan dönemde ise ücretlerin 859,00TL üzerinden ödendiği, Nisan 2007 ve devamındaki bordrolarda imza bulunmadığı, öncesinde işçi imzalı olduğu görülmüştür.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda önceki bordrolarda imza bulunmakla ücret indirimine rıza gösterildiği gerekçesiyle 1.5.2007-1.10.2007 arası olan imzasız bordroların bulunduğu dönem için hesaplama yapılmıştır.

Davacı, fark ücret alacağı olarak ücretinin düşürüldüğü Mart 2006'dan sonrası için talepte bulunduğunu belirtmiştir.

İş Kanunu’nun 22. Maddesinde çalışma koşullarında esaslı değişikliğin ancak durumun işçiye yazılı olarak bildirilmek suretiyle yapılabileceği, ücretin düşürülmesinin ya da eklerinin ödenmemesinin de bu kapsamda değerlendirilmesi gerektiği açıktır. Dosyada, davacının bu yönde muvafakatı bulunmadığına göre, davacı talebinde haklı olup, dosyada mevcut ancak hükme esas alınmayan heyet raporunda davacının tüm süre yönünden yani Mart 2006'dan itibaren eksik ücretinin hesaplandığı , bu raporun dosya içeriğine ve talebe uygun düştüğü görüldüğünden mahkemece 03.10.2011 tarihli heyet raporundaki hesaplamalar doğrultusunda davacının fark ücret alacağının hüküm altına alınması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile sonuca gidilmesi hatalıdır.

F) Sonuç: