Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/6922 K.2015/20928

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 05/01/2007-31/07/2010 tarihleri arasında davalı şirkette sporcu koordinatörü olarak çalışıtığını, askerlik sebebiyle ayrıldığını, askerilik dönüşü yaptığı başvuruya rağmen işe alınmadığını ve alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, ücret, fazla mesai, bayram ve genel tatil, hafta tatili alacakları ile işe almama tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının askerlik nedeniyle iş sözleşmesini feshettiğini, askerlik dönüşü çalışmak için başvuruda bulunduğunu, boş pozisyon olmaması sebebiyle işe alınmadığını, davacının Ocak 2007-Ağustos 2008 dönemine ait 317,80 ücretinden yapılan kesintinin bilgisi ve rızası dahilinde Kırmızı Boğa Vakfına yapılan bağış olduğunu, fazla çalışma yapmadığını, hafta tatili, bayram ve genel tatillerde çalışma olmadığını, çalışma olsa bile işverenin bilgisi dahilinde olmadığından ücrete hak kazanamayacağını, davacının görevinin "sporcu koordinatörü" değil "etkinlik yöneticiliği" olduğunu, davacının 3 aylık maaş tutarında tazminat talebinin şartlarının gerçekleşmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile ücret, fazla mesai, genel tatil, hafta tatili alacakları ile işe almama tazminatının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacaklarından yapılan indirim oranı noktasında toplanmaktadır.

Fazla çalışma ve tatil çalışmalarının uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtayca son yıllarda taktiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışma ve tatil çalışmasının tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan tatil ve fazla çalışma miktarına göre takdir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir (Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K).

Mahkemece fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarından yapılan %50 oranındaki indirim hakkın özünü etkileyecek niteliğinde olup, fazladır. Daha makul bir oranda indirim yapılması gerekirken yazılı oranda indirim yapılması hatalıdır.

3-Davacı 05/08/2010 tarihli temerrüt ihtarnamesi ile fazla çalışma alacaklarının ihtarnamenin tebliğinden itibaren 5 iş günü içinde ödenmesini talep etmiş, ihtarname davalı işverene 06/08/2010 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davacı, dava ve ıslah dilekçelerinde temerrüt tarihinden itibaren faiz talep etmiş olup, hükmedilen fazla çalışma alacağına temerrüt tarihi yerine dava ve ıslah tarihlerinden itibaren faiz yürütülmesi hatalıdır.

4-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: