Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/70 K.2015/11391

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde gelen aramalar yetkilisi olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş sözleşmesini haklı nedene dayalı olarak fesh ettiklerini, davacının müşterilerden gelen telefonları bilinçli olarak kapadığını, bu durumun müşteri şikayetlerine yol açtığını, tazminat ve alacak istemlerinin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş akdini haklı nedenlerle fesh ettiği şeklindeki iddiasını ispatlayamadığı, davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gibi fazla çalışma ücreti alacaklısı da olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Somut olayda, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanları dikkate alınarak davacının fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ise de davalı işveren davacının işe giriş ve çıkış saatlerini gösterin turnike kayıtları sunmuş olup, davacının kayıtları kabul etmediği ve her zaman düzenlenmesi mümkün olduğu gerekçesi ile kayıtların kapsadığı dönemler için tanık beyanlarına göre hesaplama yapılması hatalıdır. Ayrıca raporda "davacının haftalık ortalama 48 saat çalıştığı yasal çalışma süresi ile ara dinlenmelerin tenzili halinde ortalama 15 saat fazla çalışma yaptığı" belirtilmiş olup bu hesap yöntemi de anlaşılır değildir.

Mahkemce işe giriş çıkış kayıtlarını yazılı gerekçe ile dikkate almayan ve hesabı anlaşılamayan rapora itibarla karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: