Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/7137 K.2014/8950

Yerel mahkeme, isteği kısmen altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davacının talep ettiği tüm alacakların ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, bozmadan önce davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İş bu karar temyiz edilmiş, Dairemizin 04/07/2013 tarih ve 2011/37269 E – 2013/20346 K sayılı kararı ile bozulmuştur.

Yerel mahkeme bozma ilamına uymuş ve 31/12/2013 tarih ve 2013/740 E – 2013/271 K sayılı kararı ile;

"Davacının davasının KABULÜ İLE;

1-Davacının kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, genel tatil ve yıllık izin ücret alacaklarına ilişkin talepleri yönünden önceki tarihli mahkememiz kararı kesinleşmiş olduğundan bu konuda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, ..." şeklinde karar vermiştir.

İş bu kararda davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılardan T.Temizlik Hizmetleri Taah. Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz talebi mahkemece 24/01/2014 tarih ve 2013/740 E – 2013/271 K sayılı ek karar ile süreden reddedilmiştir. İş bu ek karar da süresi içerisinde davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki ilk uyuşmazlık davalılardan T.Temizlik Hizmetleri Taah. Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz talebinin süreden reddine dair mahkeme ek kararının yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, bozmadan sonra yapılan yargılama sonucunda verilen kısa karar taraf vekillerinin yüzüne karşı 31/12/2013 tarihinde tefhim edilmiştir.

Tefhim olunan kısa karar gerekçe içermemektedir.

Gerekçeli karar davalılardan T. Temizlik Hizmetleri Taah. Tic. Ltd. Şti. vekiline 22/01/2014 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Davalılardan T. Temizlik Hizmetleri Taah. Tic. Ltd. Şti. vekili 09/01/2014 hakim havale tarihli dilekçe ile asıl kararı temyiz etmiştir.

Davalılardan T. Temizlik Hizmetleri Taah. Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz talebi mahkemece 24/01/2014 tarih ve 2013/740 E – 2013/271 K sayılı ek karar ile süreden reddedilmiştir.

Bu ek kararda özetle, kısa kararın şirket vekilinin yüzüne karşı tefhim edildiği, şirket vekilinin kararı 8 günlük süre geçtikten sonra 09/01/2014 tarihinde temyiz ettiği belirtilmiştir.

Yukarıda da belirtildiği üzere tefhim olunan kısa karar gerekçe içermemektedir. Bu nedenle temyiz süresi gerekçeli kararın şirket vekiline tebliğ edildiği tarihten itibaren işlemeye başlayacaktır. Gerekçeli karar davalı şirket vekiline 22/01/2014 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı şirket vekili bu tebliğden önce kararı temyiz etmiştir. Dolayısıyla davalı şirket vekili asıl kararı süresinde ve usulüne uygun olarak temyiz etmiştir. Davalı şirket vekilinin temyiz talebinin süreden reddine dair mehkeme ek kararı hatalı olduğundan;

Davalılardan T. Temizlik Hizmetleri Taah. Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz talebinin süreden reddine ilişkin mahkemenin 24/01/2014 tarih ve 2013/740 E – 2013/271 K sayılı. ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonunda,

Taraflar arasındaki ikinci uyuşmazlık bozmadan sonra bozma konusu yapılmasa da bütün alacaklar (talepler) hakkında yeniden hüküm kurulmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 10/10/2012 tarih ve 2012/9-851 E – 2012/705 K sayılı kararında özetle;

Bozmadan sonra yapılan yargılama sonucunda verilecek kararlarda, bozma konusu yapılmasa da her bir taleple ilgili olarak yeniden ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği belirtilmiştir.

Yerel mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda verilen kararda, bir kısım taleplerle (alacaklarla) ile ilgili olarak, bu alacakların kesinleştiğinden bahisle bu talepler hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına dair karar verilmesi HMK.nun 297 maddesine ve yukarıda özetlenen Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun kararı karşısında usule uygun değildir.

Mahkemece,bozmadan sonra verilecek kararda bozma kapsamı dışında kalsın ya da kalmasın her bir taleple ilgili olarak olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmalıdır.

Bozmadan sonra verilen karar bu yönüyle hatalı olup yeniden bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç: