Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/7831 K.2015/21481

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili; müvekkilinin özürlü kadrosu ile 01.07.1997 tarihinde Davalı işyerinde odacı olarak çalışmaya başladığını, 25.08.2006 tarihinde işverenin güvenini kötüye kullanmak suçundan dolayı işten çıkarıldığını, müvekkilinin son ücretinin net 1.752,94 TL maaş, 332,19 TL de bilet satışlarından prim aldığını, bu suretle toplam ücretinin aylık 2.085,13 TL olduğunu, müvekkilinin, eylemi ile ilgili yapılan ceza yargılaması sonrası beraat ettiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı ile maddi ve manevi tazminat alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili.

Davacının satışını yapmış olduğu akbil tomlarının bedelini idare veznesine yatırmadığını, söz konusu bedelleri zimmetinde tutarak kullandığını, üzerinde yeterince bilet olduğu halde açıktan fazla bilet alarak hesap açığını kapatmaya çalıştığını, blok altı çalışmayı alışkanlık haline getirdiğini, bu bağlamda Teftiş kurulu raporu doğrultusunda 4857 Sayılı İş Kanunu’nun 25-e bendi ve 01.03.2004-28.02.2006 yürürlük süreli T.İ.S nin disiplin ile ilgili cezalı cetvelinin 15. Maddesi gereği uyarınca tazminatsız olarak iş akdinin feshedildiğini,

davacının aynı eylemi ile ceza yargılaması sonucunda davacının üzerine atılı fiilleri işlediği tespit edildiğini ancak paraları teslim etmediği günlerinin bir kısmının idari izinli olduğu günlere denk gelmesi sebebiyle davacının suç işleme kastı olmadığı gerekçe gösterilerek beraatına karar verildiğini, davacının bu davranışları alışkanlık haline getirdiğini, ayrıca BK.nun 53. maddesi uyarınca hukuk hakiminin, ceza hakiminin verdiği beraat kararıyla bağlı olmadığını, ceza yargılamasında sanığın fiilinin suçun oluşumunda yeterli olmadığı kanaatine varılsa da,

iş ahlakıyla bağdaşmayan ve işverenin güvenini sarsan söz konusu davranışları işçinin alışkanlık haline getirmesinin haklı fesih sebebi olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. E) Gerekçe: Davacı, iş akdine işveren tarafından haksız olarak son verildiğini iddia etmiş, davalı ise davacının İş Kanunu’nun 25/2-e maddesine aykırı davrandığını, feshin haklı olduğunu savunmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgeler, davalı tanıklarının ifadeleri, davacının savunması, olayla ilgili tutulan tutanaklar ve özellikle Teftiş Kurulu Raporu’ndan, davacının 7.732,90 YTL hesap açığının bulunduğu, davacının 06/01/2006 tarihinde almış olduğu........seri nolu 3000 adet tam biletin satışını göstermediği, ertesi gün almış olduğu ...... seri nolu 4000 adet tam biletin karşılığı olan parayı 18/01/2006 tarihinde, 06/01/2006 tarihinde almış olduğu ...... seri numaralı 3000 adet biletin karşılığı olan 3.900,00 YTL' yi 22/01/2006 tarihinde vezneye yatırdığı,

yine 06/01/2006 tarihinde aldığı ......... seri numaralı 1000 adet indirimli biletin satışını kontrol tarihine kadar göstermediği ve 900,00 YTL tutarındaki paranın 26 gün süreyle adı geçenin zimmetinde kaldığı, 07/02/2006 tarihinde aldığı 2000 adet indirimli biletin satışını 18 -22 Ocak tarihlerinde gösterdiği ve daha önce aldığı üzerinde bulunan 1146001-1147001 seri numaralı biletlerin satışının gösterilmediği halde 28/01/2006 tarihinde 2153001-...... seri numaralı 1000 adet indirimli bilet aldığı ve kontrol tarihi olan 01/02/2006 tarihine kadar satışının gösterilmediği, davacının bu şekilde blok altı çalışmayı alışkanlık haline getirdiği,

davalı İdareye ait bir parayı zimmetinde tutarak kullandığı üzerinde yeterince bilet olmasına rağmen ilaveten bilet alması, açığının bu biletlerle döndürülmesine ve böylece açığının fark edilmemesine yönelik davranışlar içerisine girdiği, zimmetinde bulunan 7732,90 YTL idare parasını olayın tespitinden sonra davalı İdare veznesine yatırdığının anlaşılması karşısında, davacının eyleminin işverenin güvenini kötüye kullanmak olup feshin haklı olduğu, davacı hakkında verilen beraat kararının hukuk hakimini bu anlamda bağlamayacağı gözetilmeden, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddi yerine kabulü hatalıdır.