Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/7849 K.2015/19784

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirketin yurtdışı şantiyelerinde çalıştığını, iş akdinin haksız feshedildiğini, saat ücretine ilave olarak yatacak yer, ısıtma, aydınlatma ve her gün 3 öğün yemeğin işverence karşılandığını, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; zamanaşımı itirazında bulunarak davacının belirli dönemlerde ve projelerde kalıpçı olarak çalıştığını, iş akdinin projedeki görevinin veya projenin sona ermesi nedeni ile sonlandığını, kıdem ve ihbar tazminatı talep hakkı bulunmadığını, saat ücreti ile çalışan davacının fazla mesai, hafta ve genel tatil karşılığı ücretleri ile kullanmadığı yıllık izin ücretlerinin çalışma yapılan ayın net ücretine eklenerek banka hesabına yatırıldığını, ödemelerin ihtirazı kayıtsız kabul edildiğini beyan ederek, davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ve tatil alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, yıllık izin ücretlerinin doğru olarak hesap edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Dosya içeriğine göre davalı işveren tarafından sunulan bordrolarda, davacıya yıllık ücretli izin ücreti tahakkuku görülmektedir.

Bordrolarda tahakkuku yapılan izin ücretlerinin davacıya ödenip ödenmediği açıklığa kavuşturularak, ödendiğinin anlaşılması halinde bu tahakkukların yıllık izin hesabında gözetilerek sonuca gidilmesi gerekirken, yıllık izin ücretine yönelik savunma değerlendirilmeden ve bu alacak konusunda gerekçe oluşturulmadan yıllık izin tahakkuklarının yok sayılması hatalıdır.

3- Hükmedilen genel tatil ve hafta tatili alacaklarının net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de isabetsizdir.

F) Sonuç: