Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/8094 K.2014/11061

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılardan T.. E.. D.. AŞ. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işverenler yanında sayaç okuma işinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği iddia ederek kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatları ile ücret alacağı talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Türkiye E..D.. A.Ş. davacının işvereni olmadığını savunarak husumet itirazında bulunmuştur.

Davalı Sistem firması iş sözleşmesinin işçinin devamsızlığından dolayı haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı T.. A.. davacının işvereni olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı Türkiye E.. D.. A.Ş. yönünden husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, diğer davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğundan kıdem ve ihbar tazminatı talebin kabulüne, ücret ve kötüniyet tazminatı talebinin ise reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı T.. A.. temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece 11.05.2010 tarihinde verilen ilk karar Dairemizce “Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının işvereni olan Sistem firması ile ihale sözleşmesini yapan T.. A..’dir. Davacının “T.. A..” davalı olarak göstermek isterken işvereni olduğu düşüncesiyle davalı Türkiye E... D.. A.Ş. hakkında dava açtığı anlaşılmaktadır. Bu durum husumet tevcihinde yanılgı kabul edilmeli ve davacıya gerçek hasıma davayı yöneltmesi için mehil verilmelidir. Mahkemece yanlış hasıma yöneltilen davaya devam edilerek hüküm kurulması hatalıdır.” gerekçesiyle bozulmuş olup Mahkemece dava T.. A..'ye yöneltilerek yargılama yapılmıştır.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı T.. A..'nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının kıdeme esas süresinin tespiti hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 11.07.2005-18.08.2006, 07.09.2006-30.11.2007 ve 03.12.2007-20.04.2009 tarihleri arasında 3 yıl 8 ay 19 gün olarak kabul edilerek kıdem tazminatı hesaplanmış ise de, davacının bu tarihler arasındaki kıdem süresinin 3 yıl 8 ay 17 gün olup, buna göre kıdem tazminatının hesaplanması gerekirken fazlaya hükmedilmesi hatalıdır.

3-Davacı 11.07.2005-20.04.2009 tarihleri arasında davalı T.. A..'nin alt işverenleri bünyesinde çalışmıştır. Diğer davalı Sistem firması son alt işverendir. Davacının hak kazandığı ihbar tazminatı alacağından her iki davalı müştereken ve müteselsilen sorumlu olup, kararın 2/B maddesinde bu yönde hüküm kurulduğu halde davalı T.. A.. yönünden kararın 3/B maddesinde ihbar tazminatının mükerrer hüküm altına alınması hatalıdır.

4-Davacı, davalı T.. A..'nde 30.11.2007 tarihinden önceki döneme ilişkin kıdem tazminatı hüküm altına alınırken işleyecek faizin başlangıcının iş sözleşmesinin sona erdiği 20.04.2009 tarihi olması gerekirken 30.11.2007 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi hatalıdır.

F) Sonuç: