Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/8159 K.2014/13158

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılardan T.C. Sağlık Bakanlığı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ileri sürerek kıdem, ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

C) Mahkemenin ilk kararı dairemizin 2011/19171 esas 2013/18838 karar sayılı ilamı ile özetle ve sonuç olarak “1-Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı işçinin fazla çalışma ücreti 07.00 – 16.00 saatleri arası normal mesaisi 7,5 saat olduğundan molalar da dikkate alındığında her gün 1 saatten yıllık 310 saat fazla çalışma yaptığının kabulü ile hesaplanmıştır.

Mahkemece yapılacak iş davacının fazla çalışma ücreti alacağının, yukarıdaki ilkeler ışığında haftalık 45 saati aşan çalışmalarının tespiti ile hesaplattırılarak hüküm altına alınmasıdır. Fazla çalışma hesap yöntemi bakımından hatalı bilirkişi raporuna itibarla yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup hükmün açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

2-İşyeri devri halinde kıdem tazminatı bakımından devreden işveren kendi dönemi ve devir tarihindeki son ücreti ile sınırlı olmak üzere sorumludur. 1475 sayılı Yasanın 14üncü maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6ncı maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmaz. O halde kıdem tazminatı iş yeri devri öncesi ve sonrasında geçen sürenin tamamı için hesaplanmalı, ancak devreden işveren veya işverenler bakımından kendi dönemleri ve devir tarihindeki ücret ile sınırlı sorumluluk belirlenmelidir.

Feshe bağlı diğer haklar olan ihbar tazminatı ve kullanılmayan izin ücretlerinden son işveren sorumlu olup, devreden işverenin bu işçilik alacaklarından herhangi bir sorumluluğu bulunmamaktadır.

İşyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden 4857 sayılı Kanunun 6ncı maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işveren müştereken müteselsilen sorumlu olup devreden açısından bu süre devir tarihinden itibaren iki yıl süreyle sınırlıdır. Devir tarihinden sonraki çalışmalar sebebiyle doğan sözü edilen işçilik alacakları sebebiyle devreden işverenin sorumluluğunun olmadığı açıktır. Bu bakımdan devirden sonraya ait ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücreti gibi işçilik alacaklarından devralan işveren tek başına sorumlu olacaktır.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesine göre, hüküm kısmında iki tarafa yükletilen hak ve borçların tereddüde yer vermeyecek şekilde belirtilmesi zorunludur.

Davalıların işçilik alacaklarından sorumlulukları bakımından infazda tereddüt yaratacak şekilde ve özellikle davalı Bakanlığın müteselsil sorumlu olduğunun kabulüne rağmen işçilik alacaklarından sorumlu olunan miktarların her bir davalı bakımından herhangi bir toplama işlemine gerek kalmaksızın hüküm fıkrasında yazılı olması gerekmektedir.

Mahkemece tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla davacının alacaklarının ve davalıların ve özellikle davalı Bakanlığın sorumlu olduğu toplam miktarın hüküm altına alınmaması da isabetsizdir.

3- Ayrıca aynı davada davacı lehine iki ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi de hatalı olup bozma sebebidir.”gerekçesiyle bozulmuştur.

D) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozma ilamına uyularak toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

E) Temyiz:

Kararı davalı Sağlık Bakanlığı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Mahkemece bozma ilamı gereğince yapılan işlemler ve hükme esas alınan rapor bozma ilamını karşılamaktan uzaktır. Davacının dava dilekçesinde iddia ettiği aylık çalışma süresini aşan sürede hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibar edilemez.

2- Genel Tatil ücreti yönünden bozma ilamının gereklerinin yerine getirilmemesi nedeniyle rapor bu açıdan da hükme esas alınabilir nitelikte bulunmamaktadır. Konusunda uzman bilirkişiden bozma ilamı doğrultusunda rapor alınarak hüküm kurulmalıdır.

F) Sonuç: