Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/8510 K.2015/20623

Yerel mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş, davalı-karşı davacı avukat tarafından duruşma talep edilmiş; ise de; HUMK.nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalının yanında aylık net 4000,00 TL ücret karşılığı avukat olarak çalışırken ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, bir kısım aylık ücret ve vergi iadesi alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının fesih için gerekli olan 6 günlük süreyi kaçırdığını, işten ayrılma nedeninin büroda çalışan sekreter ile tartışması olduğunu, aylık 1.000,00 TL. ücret alarak çalıştığını, fazla çalışma iddialarının yersiz olduğunu, vergi iadesi alacağı talebinin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiş, karşı dava olarak; davacının konut alımında toplam 9.000,00 TL. borç aldığını, haksız yere işten ayrılması nedeni ile İş Kanunu mad. 17 gereğince ihbar tazminatının tahsilini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini haklı nedenle sona erdirdiği, buna göre ihbar tazminatı talep etme hakkı bulunmadığı ancak kıdem tazminatına hak kazandığı, aylık ücretinin 1.000,00 TL olduğu, banka hesap dökümüne göre ücret alacağı bulunmadığı, fark sigorta primi varsa bunların SGK'ya yatırılması gerekeceğinden bu taleplerin reddi gerektiği, haftalık 5 saat fazla mesai yaptığı gibi yıllık izin ücreti alacağı da olduğu gerekçesi ile davacının davanın kısmen kabulüne karar verilip karşı dava ise red edilmiştir

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı davalı işyerinde 16/01/2007 tarihinde işe başladığını ileri sürmüş, davalı ise davacının 12/02/2007 da işe başladığını savunmuştur..

Mahkemece davacının 16/01/0207 tarihinde çalışmaşa başladığı kabul edilmiştir.

Davacıya ait hizmet döküm cetvelinin incelenmesinde davacının 29/01/2007 tarihinde davalıya ait olmayan farklı bir sicil numaralı işverenlikten çıkışının olduğu ve davalı nezdinde 12/02/2007 tarihinden itibaren çalışmamasının olduğu görülmüştür.

Davacı, SGK kayıtlarının aksine davalının işçisi olarak daha önce çalışmaya başladığına dair bir kısım yazışmalar sunmuş ise de, işvereni SGK ya şikayet ederken işe giriş tarihi olarak 01/02/2007 tarihini gsötermiştir. Davacının bu bildirimi karşısında işe giriş tarihinin 01/02/2007 kabul edilmesi gerekirken 16/01/2007 tarihinde işe başladığının kabulü hatalıdır.

3- Davacı, aylık ücretinin net 4000,00 TL olduğunu iddia etmiş davalı ise davacının 1000,00 TL ücret ile çalıştığını savunmuştur.

Mahkemece davacının ücreti net 1000,00 TL. kabul edilmiş ise de bu kabul dosya kapsamına uygun değildir.

Her ne kadar resmi kayıtlarda davacının ücreti 1000,00 TL olarak gösterilmiş ise de, hizmet süresi içindeki banka ödeme kayıtlarına bakıldığında düzensiz de olsa aylık 1000,00 TL nin üzerinde davacı iddiasını doğrular şekilde ödemeler olduğu görülmektedir. Davalı savunması ile banka kayıtlarındaki çelişkinin nedeni de davalı işverence ortaya konamadığına ve diğer delillere göre davacının aylık 4000,00 TL ücretle çalıştığının kabulü gerekir.

Mahkemce ücretin 1000,00 TL kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: