Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/8572 K.2015/22260

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, sağlık sorunları nedeniyle emekli olarak işten ayrıldığı iddiasıyla ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, talep konusu alacaklarının zamanaşımına uğradığını ve ödenmeyen 115 günlük yıllık izin ücreti alacağının bulunduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak emeklilik nedeniyle işten ayrılan davacının ihbar tazminatı talep edemeyeceği gerekçesiyle ihbar tazminatı talebinin reddine, yıllık izin ücretinin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 4857 sayılı İş Kanununun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin feshi halinde kullanılmayan izin sürelerine ait ücretlerin, son ücret üzerinden ödenmesi gerektiği kurala bağlanmıştır. Dairemizce, iş sözleşmesinin feshinde ödenmesi gereken izin ücreti, geniş anlamda ücret içinde değerlendirilmemiştir.

Mahkemece, yıllık izin ücretinin hesabında SGK ya bildirimi yapılan ücret esas alınmış ise de; dosya arasındaki bordrodan bu ücrete fazla çalışma ve sosyal yardımlarında dahil olduğu, bordrodaki çıplak ücret üzerinden yıllık ücretli izin alacağının hesaplanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizdir.

3- Hüküm altına alınan alacakların infazda tereddüte yol açacak şekilde net mi brüt mü olduğunun belirtilmemesi ayrı bir bozma nedenidir.