Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/8585 K.2015/19804

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 1995 yılında davalıya ait işyerinde işe girdiğini, iş akdinin 16/10/2012 tarihinde emeklilik sebebiyle son bulduğunu, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 06/04/1997 tarihinde işe başladığını, 16/10/2012 tarihinde emeklilik için yaş şartı hariç diğer şartları taşıdığı için işten ayrıldığını, tüm kıdem tazminatının kendisine eksiksiz ödendiğini ve davacının hiçbir hak ve alacağı kalmadığı yönünde belge verdiğini, ücretinin iddiası kadar olmadığını, yıllık izinlerini kullandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının hizmet süresi konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Davacı 1995 yılında işe girdiğini iddia etmiş, davalı davacının 06/04/1997 tarihinde işe başladığını savunmuştur. Kurum kayıtlarının savunma gibi olduğu anlaşılmış, davası bulunan davacı tanığı ...... kendisinin 2000 yılında işe girdiğini, kendisi işe girdiğinde davacının 18 yıllık eleman olduğunu beyan etmiş, diğer davacı tanığı ......, davacının kendisinin yengesi olduğunu, yengesinin davalı işyerinde 1996 yılında çalışmaya başladığını belirtmiştir. Davalı tanığı ise kendisinin 2004 yılında işe girdiğini, kendisinden önce işe girmiş olan davacının hangi tarihte işe girdiğini bilmediğini beyan etmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 30/09/1996 tarihinde kadar dava dışı başka bir işverende çalıştığı belirlenerek, davacının işe giriş tarihi 01/10/1996 olarak tespit edilmiş ise de varılan sonuç hatalıdır.

Davacı tanıklarından ....... işverenle husumetli olup, beyanı iddiayı dahi aşar niteliktedir. Diğer davacı tanığı davacının yakın akrabası olup, beyanı soyut niteliktedir. Davacı kurum kayıtları dışında davalıya ait iş yerinde çalıştığını kanıtlayamamıştır. Davacının tazminat ve alacakları kurum kayıtlarında belirtilen hizmet süresine göre belirlenmelidir.

3-Davacı tüm alacaklarını net ücret üzerinden talep etmiş olup, mahkemece davacı talebi gözetilmeden ve hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağı düşünülmeden hüküm kurulması da isabetsizdir.

F) Sonuç: