Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/8655 K.2014/14695

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı ile davalılardan E.. M.. avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işveren tarafından iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, çalıştığı süre boyunca fazla çalışma, hafta ve genel tatil çalışması yaptığını, ancak karşılığının ödenmediğini belirterek fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacağı talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davacının tüm haklarını aldığını ve kendisini ibra ettiğini, fazla çalışmasının olmadığını, hafta ve genel tatillerde çalışmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla çalışma ve genel tatil çalışması yaptığı halde karşılığının ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ile davalılardan E.. M.. avukatlarınca temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece ilk kararda davacının talep ettiği işçilik alacakları kısmen hüküm altına alınmıştır. Bu karar Dairemizce “Somut olayda davalı şirketin E.. M.. İşletmeleri K.. Bor İşletme Müdürlüğü ile ilişkisi tespit edilerek çalışma düzenine ilişkin ilgili kurumdan belgeler getirtilip tanık beyanları denetlenmeden sonuca gidilmiş olması doğru değildir. Öte yandan maden işyerinde yaz ve kış mevsimlerinde işlerin aynı yoğunlukta olup olmadığı belirlenmeden salt işyerinde 07:00-19:00 saatleri arasında çalışıldığını belirten tanık beyanına değer verilerek yaz kış sürekli aynı saatler arasında çalışma yapıldığı kabul edilip hesaplanan fazla mesai alacağınının eksik inceleme ve araştırma ile hüküm altına alınması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.” denilerek bozulmuştur.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalı Eti M.. İşletmelerinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı Ankara 13. İş Mahkemesinin 2010/349 esas sırasında 29.03.2010 tarihinde asıl işveren olan E..M.. İşletmeleri hakkında fazla çalışma alacağı için dava açmıştır. Bu dava dosyası 21.09.2010 tarihinde görülmekte olan dava ile birleştirilmiştir. Davalı E.. M.. İşletmeleri cevap dilekçesinde zamanaşımı savunmasında bulunmamıştır. Ancak 18.10.2010 tarihinde verdikleri dilekçe ile cevap dilekçesini ıslah ederek zamanaşımı savunmasında bulunmuştur.

Davalı tarafça yapılan bu ıslah geçerlidir. Davacının talep ettiği fazla çalışma alacağı 5 yıllık zamanaşımına tabi olup davacının davalı işyerinde 01.09.1997-01.12.2004 tarihleri arasında çalışması nazara alındığında dava tarihi olan 29.03.2010 tarihinden 5 yıl geriye gidildiğinde davalı E.. M.. İşletmelerinden talep edebileceği fazla çalışma alacağı bulunmamaktadır. Mahkemece davalı E..M.. İşletmeleri yönünden davanın zamanaşımı nedeniyle reddi gerekirken kabulü hatalıdır.