Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/8736 K.2014/10616

Davacı vekili, emekli olan davacı işçinin memuriyete geçen süresi için kıdem tazminatı ödenmediğini belirterek, fark kıdem tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.06.2011 gün ve 2009/17845 Esas, 2011/18388 Karar sayılı kararı ile “davacının memur olarak çalıştığı sırada davalı bakanlıkta çalışmak üzere iş başvurusunda bulunduğu ve işe kabulü üzerine istifa ederek memuriyet görevinden ayrıldığı, istifa ile sona eren memuriyet dönemi için kıdem tazminatına hak kazanılmasının söz konusu olmayacağı, mahkemece kıdem tazminatı farkı isteğinin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne dair karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “kamu kurumunda memuriyetten işçiliğe geçiş prosedüründe zorunlu istifa hali dışında çalışana tanınan bir hak, bir yasal imkan sözkonusu olmadığı, yasal prosedürü tamamlama cümlesinden olarak memuriyetten istifa edilerek hiçbir kesinti süresi olmaksızın aynı işyerinde fiilen çalışmaya devam edilmesi halinde, memuriyette geçen sürenin kıdem tazminatına hak kazandırmayan bir çalışma süresi olarak kabul edilmesi ve istifanın bir zorunlu halin gereği olarak değil de hür iradenin sonucu olduğunu kabul etmek hak ve nasfet kurallarına ve vicdan ölçüsüne aykırılık teşkil edeceği” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

YARGITAY KARARI