Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/8901 K.2015/20930

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalı işverene ait işyerinde 22/10/2001-23/07/2011 tarihleri arasında deri ayakçı ustası olarak çalıştığını, davalı tarafça ihbar süresi kullandırılarak iş akdinin feshedildiğini dolayısıyla ihbar tazminatı taleplerinin bulunmadığını, bunun dışındaki işçilik alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem tazminatı, fazla mesai ve tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; müvekkilinin objektif ve zorunlu sebeplerle işçi çıkarmak zorunda kaldığını, davacının kıdem tazminatının ödendiğini, müvekkilinin işyerinde fazla çalışma ve hafta tatilleri ile milli bayramlarda çalışılmasının mümkün olmadığı, işlerin kötü olması nedeniyle kısa çalışma ödeneğinden yararlanıldığını, zamanaşımı itirazında bulunduklarını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, fazla mesai ve hafta tatili alacaklarının tahsiline, genel tatil ücreti talebinin reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma ve hafta tatili çalışma süresinin doğru olarak hesap edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Dosya kapsamından fazla çalışma ve hafta tatili çalışma sürelerinin tanık beyanlarına itibarla belirlendiği anlaşılmaktadır

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının işin yoğun olduğu aylarda haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığı ve ayda 3 hafta tatilinde çalıştığı belirtilerek hesap yapılmıştır. Davacının iş sözleşmesinin siparişlerin ve üretimin düşmesi nedeni ile feshedildiği görülmektedir.

Davalı işveren işyerinde 2009 yılı itibari ile kısa çalışma uygulaması yapıldığını savunmaktadır Davacı tanığı ...................'ın beyanı ile de 2008 yılından sonra davalı işyerinde iş kapasitesinin azaldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, işyerinde 2008 yılı sonrasında da haftada 18 saat fazla çalışma yapıldığı kabul edilerek hesaplama yapılması hatalı olup, bu döneme ilişkin olarak tanık hem fazla çalışma, hemde hafta tatili açısından yeniden dinlenerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik araştırma ve hatalı değerlendirme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.