Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/8927 K.2015/21366

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 06/10/1999-17/08/2012 tarihleri arasında ütücü olarak görev yaptığını, en son maaşının 850.00 TL olduğunu, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta sonu, genel tatil ve yıllık ücretli izin alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dinlenen tanık beyanları toplanan deliller, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre yapılan inceleme sonunda davacının davasının kısmen kabulüne, fazla mesai alacağı, genel tatil alacağından %35 oranında takdiri indirim yapılmasına karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ve davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Bilirkişi raporunda davalı vekilinin zamanaşımı itirazı değerlendirilmiş ve dava tarihi 23.10.2012 den beş yıl geriye gidilerek, davacının 23.10.2007-04.05.2011 tarihleri arası için fazla mesai hesabı yapılmıştır. Davacı davasını 30.12.2013 tarihinde ıslah etmiştir. Zamanaşımı itirazının ıslah tarihinden itibaren beş yıl geriye gidilerek değerlendirilip, 30.12.2007-04.05.2011 arası fazla mesai hesabının yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır

2-Bilirkişi raporunda fazla mesai ücret alacağı 13.435,34 TL olarak hesap edilmiştir. Mahkemece fazla mesai alacağına %35 takdiri indirim yapıldığı belirtilerek 6.219,06 TL fazla mesai ücreti hüküm altına alınmıştır. Mahkemece fazla mesai alacağından %35 oranında indirim yapıldığı belirtilmesine rağmen %50 oranında indirim yapıldığı anlaşılmaktadır. Fazla mesai alacağından yapılan % 50 oranındaki indirim hakkın özünü etkiler nitelikte fahiş olup mahkeme kararı bu nedenlerle hatalıdır.

F) Sonuç: