Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/9615 K.2015/22987

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti;

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilin davalı işyerinde 17.03.2003-25.06.2012 tarihleri arasında Mağaza Koordinatörü ve Koordinatör Yardımcısı olarak çalıştığını, iş akdine davalı işverenlikçe haksız olarak son verildiğini, son ücretinin net 4.500 TL olduğunu, işyerinde 09.00-21.00 saatleri arasında çalıştığını, Cumartesi günleri de aynı saatlerde çalıştığını, aylık 196 TL yemek fişi verildiğini yılda 2 defa 2 gömlek, 1 pantolon, 1 ayakkabı verildiğini, ayrıca Ramazan ayında kumanya verildiğini, dini bayramlarda sadece 1 gün izin kullandığını, diğer genel tatil günlerinde çalıştığını,

müvekkilin çalışma saatlerinin tamamen şirket yetkilileri ve şirket merkezi tarafından belirlendiğini, alacakları için davalıya ihtarname gönderdiklerini, yıllık izinlerini kullanmadığını beyanla; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde: davacının 26.06.2012 tarihinde mazeretsiz olarak işyerini terk ettiğini ve işe dönmediğini, davacıya ihtarname gönderildiğini, daha sonra da iş akdine devamsızlık nedeniyle tazminatsız olarak son verildiğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Somut olayda; mahkemece, davacının davalı işveren nezdinde 28/05/2004-06/07/2012 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilerek, 05/08/2009 tarihinde ki “kıdem tazminatını aldım” açıklaması nedeniyle bu tarihten önceki dönemin tasfiye edildiği kabul edilerek sonuca gidilmişse de, tüm süre üzerinden ihbar tazminatına hükmedilmiştir.

Mahkemenin önceki dönemin tasfiyesini kabul ederek 05/08/2009 tarihinden sonrası için kıdem tazminatına hükmetmesi ile, tüm süreye ilişkin ihbar tazminatına hükmetmesi çelişkili olup, davacının bu hususu temyiz sebebi yapmaması da dikkate alınarak, 05/08/2009 tarihinden önce ki dönemin tamamen tasfiye olduğu kabul edilerek, bu tarihten sonra ki çalışmanın, yeni bir hizmet akdine dayalı olduğu anlaşıldığından ihbar tazminatının 05/08/2009 tarihinden sonra ki çalışma süresine göre belirlenmesi gerekirken, tüm süre üzerinden tespiti hatalıdır.