Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2014/9868 K.2014/12702

Yerel mahkeme, davanın reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının özverili çalışmasına rağmen gerekli zammı alamadığını, 2 yıldır maaşına zam yapılmadığını, aynı işyerindeki bir başka şirketin çalışanlarının aynı işi yapıyor olmalarına rağmen davacıdan fazla maaş almaya başladıklarını, zam yapılmadığı gibi sosyal haklarını da alamamaya başladığını, 1. ve 7. aylarda 1/2 maaş ikramiye alırken 2006/1 ve 2007/1,7 dönemlerinin ikramiyelerinin ödenmediğini, 2006 ve 2007 yıllarının yakacak yardımlarının da ödenmediğini, 2006 ve 2007 yılı ücretli izinlerini de kullanmadığını ve ücretlerini almadığını, bunların sonucunda iş aktini davacının 6/11/2007 tarihli ihtarname ile haklı nedenlerle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, ikramiye ve yakacak alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının en son 31/10/2007 tarihinde işe geldiğini, sonra gelmeyerek devamsızlıktan iş aktinin feshine neden olduğunu, iş yerinde ikramiye ve yakacak yardımı bulunmadığını, 2007 yılı Ekim ayı maaşının ödendiğini, yıllık izin paralarının da ödendiğini, tüm taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, ikramiye uygulamasının ve yakacak yardımı olduğunun kanıtlanamadığı, davacının kıdem tazminatı talebinin davacının haklı nedenle iş akdini feshettiğini kanıtlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, davacı şahidi M. K.'nin Eyüp 1. İş Mahkemesi'nde görülerek temyiz edilmeksizin kesinleşen 2005/244 Esas sayılı kararından davalı işverenlikte 2004 yılında ikramiye uygulamasının bulunduğu anlaşılmaktadır. Eldeki dosyada ise davacı şahidi R. H. K.'un beyanlarından işyerinde 6 ayda bir kere Ocak ve Temmuz ayında ikramiye verildiği ve bu uygulamanın 2005 yılında da sürdüğü anlaşılmaktadır.

Davacı 2007 yılının Ekim ayında işten ayrılmış olup, 2006 yılı Ocak ve Temmuz ayları ikramiyelerini talep etmektedir. Anılan Mahkeme kararından ve şahit ifadelerinden ikramiye ödemesinin işyeri uygulaması olduğu anlaşılmaktadır. 4857 sayılı yasanın 22.maddesi uyarınca işyeri uygulaması olan ikramiye ödemesi işçinin yazılı onayı olmaksızın kaldırılamaz.

Bu nedenlerle, davacının ikramiyelerinin ödenmemesi nedeni ile iş aktini haklı feshettiği, kıdem tazminatı talebi ile ödendiği ispatlanamayan ikramiye talebinin kabulünün gerektiği anlaşıldığından, yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalıdır.