Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/10181 K.2018/4420

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı şirketin ...

Lazer Epilasyon Merkezinde 16.03.2010 tarihinden işten ayrıldığı 06.04.2013 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, davalı işveren müdürü ... tarafından yasal ve hakkı bir gerekçe göstermeksizin ve yazılı bir bildirim dahi yapmaksızın işten çıkarıldığını , davacının Lazer Epilasyon uzmanı olarak aylık net 3.000.- TL ücretle çalıştığını, davalı şirketin maaşın bir kısmını banka aracılığıyla ödediğini, kalan kısmını ise elden ödediğini, davacının çalışma süresi boyunca haftada 6 gün 09:00-21:00 saatleri arasında çalıştığını, fazla çalışma ücretlerini ödemediğini,

davacının 3 yıllık kıdemi bulunmasına rağmen yalnızca bir kez yıllık izin kullandırılmış olduğunu, kullandırılmayan yıllık ücretli izinler için izin ücreti de ödenmediğini belirterek kıdem tazminatı, ücret alacağı, ihbar tazminatı, fazla çalışma alacağı, yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının işe gelmeyeceğini bildirerek işyerinden ayrılmak suretiyle iş sözleşmesini haksız olarak feshettiğini, davacının 3.000.-TL maaş aldığını bildirmesine karşın resmi kayıtlardan da görüleceği üzere brüt maaşının 1.100.-TL olduğunu, hak etmiş olduğu tüm alacaklarının ödenmiş olduğunu, bu hususun banka kayıtlarıyla da sabit olduğunu, davacının çalışma saatlerini 09:00 - 21:00 olduğunu iddia etmiş ise de bu hususun doğru olmadığını, davacının fazla mesaisinin bulunmadığını, davacının yıllık izinleri kullanmış olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin bildirimsiz ve haksız olarak feshedildiğinden kıdem ve ihbar tazminatının oluştuğu,maaşı eksik ödendiğinden ücret farkı alacağı oluştuğu,dinlenen tanık anlatımlarına göre davacının fazla mesai yaptığından fazla mesai alacağının oluştuğu ancak yıllık izinlerini kullandığından yıllık izin alacağı oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut uyuşmazlıkta, bilirkişi raporunda davalı tarafından yıllık izin belgesi ibraz edilmediği, davacının hizmet süresine göre 28 (14+14) gün yıllık izin hakkı bulunduğu ancak davacının bir kez yıllık izin kullandığını belirtmesi üzerine 1 yılın iznini kullandığı kabul edilerek 14 günlük izin alacağının bulunduğu belirtilerek hesaplama yapılmıştır. Mahkemece, yıllık ücretli izinlerin kullandırıldığı yazılı belge ile ispatlanamadığından, bilirkişi raporu değerlendirmeye tabi tutularak davacının yıllık izin ücreti alacağının hüküm altına alınması gerekirken, tanıkların çalışanların yıllık izinlerini kullandığını beyan ettikleri, bu beyanın davalının savunmasını doğrular nitelikte olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmesi hatalıdır.

3-Somut uyuşmazlıkta, vekil ile temsil edilen davalı lehine karineye dayalı makul indirim (taktiri indirim) hariç reddedilen miktar üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken tüm reddedilen miktar üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi hatalıdır.

F) Sonuç: