Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/10211 K.2017/9183

Dava

Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 18/07/1991-01/12/2004 tarihleri arasında davalı şirketin yurt içi ve yurt dışı şantiyelerinde inşaat ince işler formeni olarak aylık net 1600 USD ücretle çalıştığını, iş bitimi nedeniyle işten çıkarıldığını, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının dava konusu taleplerinin zamanaşımına uğradığını, çalışmalarının proje temelli dönemsel olduğunu, her projenin bitimi ve davacının isteği ile iş akdinin kendiliğinden sona erdiğini, kıdem ve ihbar tazminatı koşullarının oluşmadığını, davacının davalı şirketin projesinde 2,91 dolar saat ücreti esas alınarak hesap edilen aylık ücret karşılığında çalıştığını, davacının yurtdışında çalıştığı sürece ilgili ülkenin yasal mevzuatına tabi olduğunu, maaş bordolarında tahakkuk eden ücretlerin cari hesap kartına yansıtıldığını, banka hesabına yatırıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalıya ait yurt dışı işyerinde çalışan davacının tazminatlarının belirlenmesine esas ücret taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı işçi ücretinin son aylık ücretin net 1.600 USD olduğunu ileri sürmüş, davalı işveren 2,91 USD saat ücretini savunmuştur. Davacı tanığı davacının ücretini bilmediğini, saat ücreti ile çalıştıklarını bildirmiş, mahkemece davalının sunduğu kayıtlardaki ücret üzerinden hesaplanan tazminatlar hüküm altına alınmıştır.

Davacının imzasını içermeyen aylık ücret bordrolarında saat ücreti ile temel ücret hesabı dışında fazla çalışma, hafta tatili ile bayram genel tatil ücreti gibi tahakkuklara yer verilerek davacının banka hesabına yatan tutar ile uyumlu bir tahakkuka gidilmiştir. Örneğin davalı işveren tarafından dosyaya sunulan 2003 yılı bordrolarından 9. ve 10. aylara ilişkin olan bordrolarda değişen tahakkuklara rağmen bordro neti 1000 USD gözükmektedir.

Davacının yaptığı iş, kıdemi ve bordro içerikleri gözetilerek davacı işçinin aylık temel ücretinin 1000 USD olduğu kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken, eksik belirlenen ücrete göre yapılan hesaba itibarla karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, davalı işverence sunulan mesai şeritlerinde günlük mesainin 8 saat olarak belirtilmesi karşısında, hesaba esas alınan saat ücretinin aylık 240 saat yerine 225 saat ile çarpılması da hatalıdır.