Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2015/10248 K.2016/18008

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 17/11/2012 tarihinden itibaren davalı işverene bağlı olarak özel otobüsünde şoför olarak çalıştığını, ücret haklarının ödenmemesi ve hafta tatili haklarının kullandırılmaması nedeniyle iş akdini fesihettiğini ve ihtarname ile bildirdiğini, çalışma süresi boyunca fazla çalışma yaptığı halde ücretlerinin ödenmediğini, ...'ya düşük ücret bildirildiğini ileri sürerek fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi ve ücret alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iddialarının gerçeğe aykırı olduğunu, kendi isteği ile işten ayrıldığını, davalı iş yerinde fazla çalışma yapılmadığını, hafta tatillerinde ve genel tatillerde çalışılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı fazla mesai ücret alacağını talep etmiş, Mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak davacının haftalık 9 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hüküm tesis edilmiştir.

Davacı ile aynı işyerinde çalışan ve aynı işi yapan tanık ... tarafından .... İş Mahkemesinin 2013/733 E. sayılı dosyasında açılan dava, Dairemizin temyiz incelemesinden geçmiş olup, haftalık 3 saat üzerinden yapılan fazla mesai hesabı davacı tarafından temyiz konusu yapılmamış ve Dairemizce de uygun görülerek onanmıştır.

Bu nedenle davacının fazla mesaisinin haftalık 3 saat olarak kabul edilmesi gerekirken, 9 saat üzerinden yapılan hesaplamaya göre karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: